"Aslında," dedi Don Quijote, "bu dünyada oynanan tiyatroda da aynısı oluyor: Birileri imparator, diğerleri papa, geri kalan yine bir tiyatro oyununda olabilecek diğer rolleri üstleniyor. Fakat nihayete, yani hayatın sonlandığı noktaya gelindiğinde ölüm, hepsinin rolünü birbirinden ayıran kıyafetlerini üzerlerinden çıkarıyor ve mezarda herkes birbiriyle eşitleniyor."
“İnsanlar tuhaftırlar… çünkü o insanların yasaları berbattır. Biri yer, bini bakar, kıyamet de ondan kopar, derler, bir türlü o bekledikleri kıyamet kopmaz… toprağı alıp toprağı satıyorlar, ağacı suyu, insanı, ellerine ne geçerse, analarını, babalarını çocuklarını, karılarını, gözleri şu evren de neyi görürse alıp satıyorlar… Allah bizi, dünyamızı insanların şerrinden esirgesin.”
Çocukların ne oldugunu öğrenmek için ölmek lazımmış! Ah! Dostum evlenmeyin, çocuğunuz olmasin! Onlara hayat veriyorsunuz, onlar size ölüm veriyor. Onlar dünyaya katıyorsunuz, onlar ise sizi oradan kovuyorlar.