“Çocuklugumuzda sevildigimiz kadar asla sevilmeyecegiz. Bu nedenle de çocukluk zalim bir dönemdir. Zalimligi gelecekte giz-lidir. Bir süre sonra bu sevgi nereye kayboluyor? Neden daha sonra, hayatimiz boyunca, insanlarin bizi çocuklugumuzda oldugu gibi, nedensiz, sirf varoldugumuz gerçeginden dolayi sevmelerini bekleriz?”
“ -İyi aile çocuğusunuz değil mi?
-Sizde öyle değil misiniz?
-Öyle olduğum için hayatımda kimse yok ya; şimdiye kadar olanlar da aslında olmamışlar, iz bırakmadıklarına göre. İyi aile çocuğu olunca yanmadan öğreniyorsunuz ateşten uzak durmayı ama hiç değilse bir kere yanmak lazım.”