İnsan olmanın belki de en zorlu ikilemlerinden biri bu; bir yandan yaşadıklarımızın adı olmayınca içlerinde boğulabiliyoruz, bizi tamamen yutabiliyorlar ama öte yandan da onların bir ismi olduğunda onlarla yakından ilgilenmeyi bırakıp bir kenara fırlatmaya çok hazır hale geliyoruz.
Reklam
Danışanların en sevdiği soru kalıplarından biri "neden". Sanki nedenini bulursak bir şeyleri çözebileceğimize çok inanıyoruz. Modernizmin bize sattığı güzel bir yalan bu da oysaki. Çamaşır makinesi çalışmadığında "neden" diye sormak yerinde bir adım olur. Tıkanık mı, kırık mı, parça mi değişmeli, bulmak lazım ki tekrar çalışır hale getirelim. Ama insanlar için işler bu kadar düz hesap değil. Çünkü bize dair hiçbir şeyin bütünüyle kavrayabileceğimiz bir "nedeni" yoktur. Daha doğrusu vardır ama biz hepsini anlayamayız. Bulduğumuz bir nedene sıkı sıkıya yapışıp, bir açıklama getirmiş olmanın verdiği ferahlıkla bir süre daha hayatlarımıza devam ederiz. Ama nedenleri bulmak nadiren gerçek anlamda bir dönüşüme yol açar.
Bana ne sorarsan sor
Hiçbir cevap bulamayacaksın
Ne kim olduğumu ne de nereye gittiğimi biliyorum
Bana ne sorarsan sor
Boşuna çabalayacaksın
Biri olarak uyuyorum
Bir başkası olarak uyanıyorum
Bana istediğini sor
Derin bir nefes al ve bırak
Dün başka biriydim
Yarın başka biri olacağım.
• Nikos Karvelas ve Gerasimos Evangelatos'un sözleri ve Anna Vissi'nin seslendirmesi ile "Sinantefksi" isimli şarkıdan bir kısım