İnsanı büyük yapan onun bir amaç değil, bir köprü olmasıdır: insanın sevilebilecek yanı bir öteye-geçiş ve bir batış olmasıdır. Severim batmaktan başka bir yaşam bilmeyenleri, çünkü öte tarafa geçenlerdir onlar.
Severim büyük aşağılayanları, çünkü bunlardır büyük hürmetkârlar ve öteki kıyıya duyulan özlemin okları.
Severim mahvolmak ve kurban olmak için önce yıldızların ötesinde bir neden aramayanları: yeryüzü gelecekte Üstinsana ait olsun diye kendilerini yeryüzüne kurban edenleri.
Severim idrak etmek için yaşayanı ve gelecekte Üstinsan yaşasın diye idrak etmek isteyeni. Böylece kendi batışını ister o.
Severim Üstinsanın evini inşa etmek ve toprağı, hayvanları ve bitkileri onun geleceği güne hazırlamak için çalışanı ve keşfedeni. Böylece kendi batışını ister o.
Severim kendi erdemini seveni: çünkü erdem yok olma istemi ve bir özlem okudur.
Severim kendisi için bir nebze tin bile alıkoymak istemeyip, tamamen kendi erdeminin tini olmak isteyeni; böylece köprüden tin olarak geçer o.
Severim kendi erdeminden kendi tutkusunu ve kendi kara talihini yaratanı: böylece ancak erdemi uğruna yaşamak ister o ve artık yaşamak istemez.
Severim çok fazla erdemi olsun istemeyeni. Bir erdem iki erdemden daha fazladır: çünkü kara talihin bağlandığı daha sağlam bir düğüm demektir o.
Severim ruhu harcanıp gideni, ne teşekkür bekleyen ne de etmek isteyeni: çünkü hep armağan eder ve kendisini esirgemek istemez o.
Severim şans ondan yana gittiğinde utanıp da kendine: Ben hilebaz bir oyuncu muyum ki? diye soranı – çünkü mahvolmak ister o.
Severim bir işe başlamadan önce altın sözler saçanı ve her zaman vaat ettiğinden daha fazlasını yerine getireni: çünkü kendi batışını ister o.
Severim gelecektekileri haklı çıkaranı ve geçmiştekileri kurtaranı: çünkü şimdiki zamandakilerin eliyle mahvolmak
Bunu insanlara bir türlü anlatamadık Alper hocamPsikoloji
İyi ve huzurlu bir birliktelik ruhsal sorunlarla başa çıkma konusunda önemli bir silahtır. Bir insanın birey olarak kendini geliştirebildiği, olgunlaştığı en önemli alan yaşadığı birlikteliklerdir. Bireyin çevresiyle olan ilişkisini anlamaya çalışmadan yalnızca onun ruhsal dünyasıyla ilgilenen psikoterapi okulları bile aslında bireyin ilişkilerine, içselleştirdiği nesne ilişkilerine odaklanırlar. Bu anlamda bir insan ancak Öteki aracılığıyla birey olabilir.
İnsan çocukluğunda ne tür yaşantı deneyimleri edinmiş olursa olsun, hayatın insanı ezen acımasızlığından kaçıp sığınmak istediği güvenli bir birliktelik ihtiyacı içindedir. Yalnızlık yalnızca dönebileceğimiz bir sevgilinin varlığında huzurla yaşanabilecek özel bir insanlık durumudur. Üretebilmek için yalnızlığa ihtiyaç duyarız. Ama ürettiğimiz şeyi gösterebileceğimiz ve bunun sonucunda takdir, onay göreceğimiz biri yoksa üretmemizin de anlamı yoktur. Yalnızlık, uzandığımızda tutabileceğimiz bir elin varlığında haz veren bir yaşantıdır.
Aşk insanı hayata açar. Daha önce gizli kalmış arzular, umutlar, beklentiler sevgili aracılığıyla gün yüzüne çıkar. Aşık dışarıdan daha güzel, daha canlı, sihirli bir değnekle dokunulmuş gibi hayat dolu görünür ve hatta biraz da çılgınca. Daha önceleri kaçınılan ya da gizli kalmış davranış biçimleri, yaşantılar korkusuzca yaşanır. Birçok şey kişiye mümkün görünür, bunları sevgiliye duyulan aşk mümkün kılar. Yalnızken anlamsız gelen birçok şey mutlaka yapılması gerekecek kadar anlamlı gelmeye başlar. Sevgili, insanda yalnızca var olan ama gizli kalmış olanları değil, olmayanı, ama olası olanı da ortaya çıkarmaya çalışır.
"Benim ne geçmişim ne geleceğim var. Burada kalırsam eğer kalışımda bir gidiş, gidersem de gidişimde bir kalış olur.
Sadece sevgi ve ölüm değiştirir her şeyi."
Halil Cibran
["Sand and Foam", The Collected Works, Everyman's: 2007, s. 170]
Kaan H. Ökten Hocamdan bir muazzam paylaşım daha.
Halil Cibran
["Sand and Foam", The Collected Works, Everyman's: 2007, s. 170]
Kaan H. Ökten Hocamdan bir muazzam paylaşım daha.