Abdullah
@A_alkac
"Ölüm hiçbir şeydir.
Asıl korkunç olan hiç yaşamamış olmaktır.."
instagram.com/a.alkac?igsh=NG...
Puan vermedi
-canın çok acıyacak Zeze
+zaten çok acıyor. Diyen Zeze sonraları portugayı kaybettiğinde
şöyle diyor;
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi.
Küçük yaramaz Zeze'nin yaşadıkları karşısında içine düştüğü duyguları, portakal ağacı ve Portuga ile olan dostluğu muhteşem bir şekilde harmanlayarak önümüze koyan, onlu yaşlarda eğlenceli, yirmili yaşlarda düşündürücü, otuzlu yaşlarda eğitici güzel bir kitap..
Reklam
Momo
Momo bir masal niteliğinde olsa da her yaştan insanın okuyup -hatta- yaşamının farklı dönemlerinde tekrar okumasını gerektiren bir eser. Tıpkı Küçük Prens gibi. "Neden?" diyecek olursanız kitaptaki ögeler bizim gibi hayat telaşıyla uğraşan insanların sıklıkla unuttuğu konuları Momo ile hatırlatıyor. Bu ögeleri sayacak olursam: "Dostluk" birinci sırada olur çünkü küçük bir kız çocuğunun dostlarını kötülerin elinden kurtarmak için bütün kötü adamlara karşı -her ne kadar korksa da- dimdik karşılarına çıkıp mücadele edişini görüyoruz. İkinci öge ise "İnsanları dinlemek". Bunun sebebi ise Momo'nun insanların derdini dinlerken onları sorgulamadan sadece ve sadece susup onlara odaklanması ve böylelikle insanların sorununu Çözmesi. Sorgusuz sualsiz susup dinlemek belki de insanların en çok ihtiyacı olan, arayıp da bulamadığı dermanlardan biri. Momo'nun da bu dermanı bizlere hatırlatmasından dolayı yeri en azından benim için daha ayrı. Zaten dikkatlice düşünecek olursak iki ögenin de aslında birbirinin kesişim kümesi olduğunu rahatlıkla fark edebiliriz: Dostluk ve İnsanları dinlemek, Dostluk ve İnsanları dinlemek... Teşekkürler Momo.
"Kitaplar, bize aptal olduğumuzu hatırlatmak için var"
"üzülme" dedi
"Bazen mecbur kalır insan"
Reklam