(...) İçki, buz ve tütün almak için durduk, sonra doğru evimize gittik. Cecelia bir içkiyle çakırkeyif olmuş, çenesi düşmüştü, hayvanların da ruhları olduğundan falan bahsediyordu.
Kimse karşı çıkmadı düşüncesine. Olabilirdi, biliyorduk. Bilemediğimiz bizim de olup olmadığıydı.
Sayfa 196 - Charles Bukowski, Kadınlar (ing. Women)- Arion Yayınevi, 3. Baskı Kasım 1994·Kitabı okudu
(...) bu ortamın dışında kaldığıma sevindim. Aşık olmadığıma, bu dünyada mutlu olmadığıma memnundum. Hiçbir şeyle barışık olmamayı seviyordum. Aşık insanlar genellikle alıngan ve tehlikeli olurlar. Perspektiflerini ve mizah duyumlarını yitirirler. Sinirli, kafadan çatlak olurlar. Hatta katil bile olabilirler.
Sayfa 66 - Charles Bukowski- Kadınlar (ing. Women), Arion Yayınevi- 3. Basım Kasım 1994·Kitabı okudu
Acı acayip bir şeydi. Bir kuşu öldüren kedi, bir araba kazası, bir yangın... Acı gelir, BANG, oradadır, yerleşir üzerinize. Gerçektir. Aptalın biri gibi görünürsünüz dışardan bakanlara. Birdenbire aptallaşmış gibi. Ne hissettiğinizi anlamayan ve size nasıl yardım edeceğini bilen birini tanımadığınız takdirde hiçbir çaresi de yoktur.
Akakiy Akakiyevic, (...) artık ona dayanılmaz bir şekilde eziyet edip yazarken dirseğine vurdukları zaman ,, Beni rahat bırakın. Benden ne istiyorsunuz?’’ derdi. (...) Bu sözler aslında şunu demek istiyordu sanki: ‘’ Ben de sizin kardeşinizim.’’
Sayfa 8 - Vaveyla Yay. Mayıs 2018, çev. Mehmet Taylan Öztürk·Kitabı okudu