A. Y
@AbdullahY02
Öğrenmenin yaşı yok...
İlerleyen aydınlığın içindeyim,
ellerim iştahlı, dünya güzel.
Doyamıyor gözlerim ağaçlara:
öyle ümitli onlar, öyle yeşil.
Güneşli bir yol gidiyor dutlukların arasından,
hapisane revirinde penceredeyim.
Duymuyorum ilaçların kokusunu,
bir yerlerde karanfiller açmış olacak.
İşte böyle, karıcığım, işte böyle,
mesele esir düşmekte değil,
teslim olmamakta bütün mesele ...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öküzlerimin boynuzlarında ağarırken ortalık
toprağı sürüyorum sabırlı bir kibirle.
Çıplak ayaklarımda toprak nemli ve ılık.
Demir dövüyorum öğleye kadar,
kırmızıya boyanıyor karanlık.
Yapraklarında yeşilin en güzeli,
zeytin devşiriyorum ikindi sıcağında,
üstüm başım, yüzüm gözüm ışık.
Her akşam mutlaka misafirim var,
kapım bütün şarkılara
alabildiğine açık.
Geceleyin suya dizboyu girip
çekiyorum denizden ağlan:
yıldızlarla balıklar karmakarışık.
Benden sorulur oldu
dünyanın hali artık:
İnsan ve toprak, karanlık ve aydınlık.
Anladın ya işim başımdan aşkın,
anladın ya, gülüm,
ben sana aşık olmakla meşgulüm ...
don kişotŞiir
Ölümsüz gençliğin şövalyesi
ellisinde uydu yüreğinde çarpan aklına,
bir Temmuz sabahı fethine çıktı
güzelin, doğrunun ve haklının:
önünde, şirret, aptal devleriyle dünya,
altında mahzun fakat kahraman Rosinant'ı.
Bilirim,
hele bir düşmeyegör hasretin halisine,
hele bir de tam okka dört yüz dirhemse yürek,
yolu yok, Don Kişot'um benim, yolu yok,
yeldeğirmenleriyle dövüşülecek.
Suları kabarmış bir kaynağın durmak bilmeyen küçük dalgacıklarla taşması gibi duyguları da içten ve sakin bir biçimde taşıyordu yüreklerinden. Bu iki sevdalıyı birbirinden ayıran hüzün verici olaylar mutluluklarına
acıya benzer yakıcı bir şey katarak bu mutluluğu bir kat
daha canlandırıyordu.
