Abidin Sefa
@Abidinsefa
Hayatı yaşanır kılan hayallerdir.
"el sueño del niño"
122 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
!!Spoiler Uyarısı!!Edebiyat
Kabil'e döndüklerinde, Taliban'ın Meryem'i nere-ye gömdüğünü bilememek, Leyla'nın feci halde canını sıkıyordu. Meryem ın mezarını zıyaret etmek, bir süre yanında oturmak, bir-iki çiçek bırakmak isterdi. Ama Leyla artık bunun hiçbir önemi olmadığını bili-yor. Meıyem zaten hep yakınında. Burada, hep birlikte b-oyadıkları bu duvarların arasında, diktikleri ağaçlarda, çocukların örtündüğü battaniyelerde, yastıklarda. kitaplarda, kalemlerde. Meryem, çocukların kahkaha-larında. Azize'nin ezberden söylediği ayetlerde, yüzü-nü batıya dönüp mırıldandığı dualarda. Ama en çok da, Leyla'nın kalbinde; bin güneşin göz kamaştırıcı ışıltısıyla aydınlandığı, pırıl pırıl parladığı yerde.
Reklam
ŞİBUMİ'NİN GENERAL TARAFINDAN YAPILAN AÇIKLAMASIFelsefe
"Nicholai bu kelimeyi biliyordu ama, yalnızca bahçelerin düzenlenmesine, mimarîye ilişkin anlamıyla biliyordu. Azımsanan alçak gönüllü güzellik anlamıyla."
<<-Bildiğin gibi Şibumi, sıradan, olağan görünümlerin altında yatan gizli üstünlükleri anlatır.
-O kadar doğru bir söz ki, cesaretle söylenmesine gerek yok.
-O kadar dokunaklı bir olay ki, güzel olmasına gerek yok.
-O kadar gerçek ki, sahici olmasına gerek yok.
-Şibumi demek, bilgiden çok anlayış demek. -İfade dolu bir sessizlik demek.
-Kendini kanıtlama gereği duymayan bir alçak gönüllük demek.
-Sanatta Şibumi zarif bir basitliği ifade eder. Buna sabi denir.
-Felsefedeyse kendini wabi olarak gösterir. -Büyük bir ruhsal rahatlıktır ama pasiflik değildir. -Bir insanın kişiliğindeyse... nasıl söylemeli... "Hakimiyet peşinde olmayan otorite" mi? Onun gibi bir şey.
-İnsan Şibumi’yi elde etmez. Ancak onu... keşfeder.
-bilgilerden geçip basitliğe varmak gerek.>>
"Generale göre Şibumi bir tür teslim oluştu. Nicholai'nin gözünde ise bir tür kuvvetti."
Libretto türünde yazılmıştır.
XII. yy Akitanya'da, Trablus'ta ve denizde geçer.
Yazar: Amin Maalouf
Çeviren: Samih Rifat
Besteleyen: Kaiha Saariaho
Sahneleyen ve atfedilen: Peter Sellars
Beş sahneden oluşur.
KARAKTERLER
Jaufré Rudel: Blaye Prensi ve trubadur (ozan)
Clémence: Trablus kontesi
Gezgin
"Rol dağılımı" bölümünü okumanızı tavsiye etmem. Kitabın özetini veriyor. Kitabı bitirdikten sonra okuyunuz.
Alıntı olarak paylaşmaya değer pek çok bölüm mevcut.
Kitabı 1 saat içerisinde bitirebilirsiniz.
Başkarakterimiz vatan sevgisi ile mi hareket ediyor?
Burada ki çelişki vatan sevgisi değil. Daha farklı bir psikoloji içerisinde karakterimiz. Dikkat ederseniz mektubu aldıktan sonra karakterimiz kendi iradesine hükmedemiyor. Başkarakterimiz için içinde bulunduğu durum vatan sevgisi ile ifade edilemez. Karakterimiz çocukluğundan beri maruz bırakılan bir manipülasyonun etkisinde. Bu manipülasyon devletin ilkokul yaşlarımızdan itibaren bize uyguladığı bir manipülasyon. Bunu erkekler daha iyi anlar çocukluğumuzdan itibaren devletin bize yüklediği askerlik yapma sorumluluğunun önemi hayat bilgisi derslerinde öğretiliyor. Vatandaşın sorumluluğu konu başlığı altında anlatılır. Vergi vermek, askere gitmek gibi vatandaş olmamızın getirdiği sorumluluklar var. Burada ki durumda karakterimiz her ne kadar ülke dışında olsa bile -yani memleketinin icrai eylem uygulayamayacağı başka bir ülkede- kendini devlet otoritesinin güçlü etkisi altında hissediyor. Sanki bu etki bir öğretmenin buyruğu gibi karakter buna kapılıp sürükleniyor. Sonuç olarak anlatmak istediğim karakterimizin davranışları vatan sevgisinden farklı bir durumdur bu bir otoriteye karşı iradesizlik halidir.
Turgut'un Olric ile konuşmaya başladığı zaman.Edebiyat
Turgut'un Olric ile iç dünyasında konuşmaya başladığı bölüm; sayfa 274deki paragraf ile başlar.
Bu bölümde Turgut'un kafası trilyondur. Bir kerhaneyi kapatmıştır. Bu paragrafın başlarında Turgut'un ruh hali ve bu genelev ortamının -havanın çok sıcak olması, bu sıcak nedeniyle biraz da alkol sebepli ter basması- durumu betimlenir.
Turgut'un bu ortamda kendini kral ilan etmesi ve Safter karakterinin de buna uyup Turgut'a "efendim" şeklinde hitap etmesi Olric ile konuşmaya başlamasında etkilidir. Çünkü Safter'in "efendim" dedikten sonra Turgut düşünce dünyasında "Efendim, efendimiz, efendimiz..." bu kelimeyi tekrar etmiştir. Safter'in fiili hayattaki bu itaati Turgut'un iç dünyasında ki Olric'in itaati ile aynıdır.
İç konuşması devam ederken Olric'in ismini ilk zikrettiği cümle ise sayfa 276'da geçmektedir:
-Olric, Olric! Birşeyler yapmak gerek.
Bu bölümün devamında dış dünyada Safter ile iç dünyasında ise Olric ile konuşmaktadır. Turgut'un 'Kral' rolünü oynaması ise devam etmektedir.
Selim'in Turgut hakkında Günseli'ye yazdıkları:
Turgut vardır biliyorsun bahsetmiştim her
şeyini anlatamazsın ama zekidir durumu hemen kavrar insan onu kendisiyle bir yarışma içinde görmezse ya da bu izlenimi vermezse anlayışlı ve şefkatlidir sana çok yakınlık gösterir benim kişiliğimle ilgili bir mesele kalmayacağına göre Turgut’u çok sevimli bulacaksın bu bakımdan durup dinlenmek bilmez bir sevimli olmak konusunda demek istiyorum evlidir belki biraz kalıplaşmıştır belki bu kalıbın içine bir noktada kimseyi almak istemez bu husus çok önemli en uslanmaz insanlar bile yanlışlıkla da olsa bir kere evlenince çevrelerini kendileri gibi görmek istiyorlar bu yüzden az mı meyhane arkadaşı kaybettik Turgut böyle değildir sınırlarını bilir bana sorsan bilmez bildiğini sanır bir sürü okumuş yazmış