Abstractist
@Abstractist
Soyut düşünceler..
1. Paragraf: Yaratılış Düzeni ve Tekrar
> Bil ki: Ekseriyetle Fâtır-ı Hakîm'in âdetidir, ehemmiyetli ve kıymetdar şeyleri aynıyla iade ediyor.
Açıklama:
"Bil ki" ifadesi, okuyucunun dikkatini çekmek ve önemli bir gerçeği vurgulamak için kullanılmıştır.
"Ekseriyetle" kelimesi, "çoğunlukla" anlamına gelir. Yani bu kuralın istisnasız değil, büyük oranda geçerli olduğu anlatılıyor.
"Fâtır-ı Hakîm", Allah’ın sıfatlarından biridir.
"Fâtır", her şeyi yoktan var eden anlamına gelir.
"Hakîm", her şeyi hikmetle (bilgelikle) yaratan anlamındadır.
Yani, burada Allah’ın yaratma sıfatı ve evrendeki hikmetli düzeni vurgulanıyor.
"Âdetidir", yani bu durum bir yasa, bir sünnetullah (Allah’ın değişmez düzeni) olarak tanımlanıyor.
"Ehemmiyetli ve kıymetdar şeyleri", yani önemli ve değerli olan varlıklar, aynen geri getirilmektedir.
"Aynıyla iade ediyor", burada dikkat çekici bir vurgu var: Allah, değerli ve önemli olan şeyleri birebir aynısıyla tekrar yaratmaktadır.
> Yani, ekser eşyânın misliyle tazelenmesi, mevsimlerin tebeddülünde, asırların değişmesinde o kıymetdar ehemmiyetli şeyleri aynıyla iade ediyor.
Açıklama:
"Yani", yukarıdaki açıklamanın detaylandırılacağını gösteriyor.
Abstractist
@Abstractist
·Bil ki: Ekseriyetle Fâtır-ı Hakîm'in âdetidir, ehemmiyetli ve kıymetdar şeyleri aynıyla iade ediyor. Yani, ekser eşyanın misliyle tazelenmesi, mevsimlerin tebeddülünde, asırların değişmesinde o kıymetdar ehemmiyetli şeyleri aynıyla iade ediyor. Yevmî ve senevî ve asrî haşirlerin umumunda, şu kaide-i âdetullah ekseriyetle muttarid görünüyor. İşte bu sabit kaideye binaen deriz: Madem fünunun ittifakıyla ve ulûmun şehadetiyle, hilkat şeceresinin en mükemmel meyvesi insandır. Ve mahlukat içinde en ehemmiyetli insandır. Ve mevcudat içinde en kıymetdar insandır. Ve insanın bir ferdi, sair hayvanatın bir nev'i hükmündedir. Elbette kat'î bir hads ile hükmedilir ki, haşir ve neşr-i ekberde beşerin herbir ferdi aynıyla, cismiyle, ismiyle, resmiyle iade edilecektir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bil ki: Ekseriyetle Fâtır-ı Hakîm'in âdetidir, ehemmiyetli ve kıymetdar şeyleri aynıyla iade ediyor. Yani, ekser eşyanın misliyle tazelenmesi, mevsimlerin tebeddülünde, asırların değişmesinde o kıymetdar ehemmiyetli şeyleri aynıyla iade ediyor. Yevmî ve senevî ve asrî haşirlerin umumunda, şu kaide-i âdetullah ekseriyetle muttarid görünüyor. İşte bu sabit kaideye binaen deriz: Madem fünunun ittifakıyla ve ulûmun şehadetiyle, hilkat şeceresinin en mükemmel meyvesi insandır. Ve mahlukat içinde en ehemmiyetli insandır. Ve mevcudat içinde en kıymetdar insandır. Ve insanın bir ferdi, sair hayvanatın bir nev'i hükmündedir. Elbette kat'î bir hads ile hükmedilir ki, haşir ve neşr-i ekberde beşerin herbir ferdi aynıyla, cismiyle, ismiyle, resmiyle iade edilecektir.
Kusurunu itiraf eden, istiğfar eder. İstiğfar eden, istiaze eder. İstiaze eden, şeytanın şerrinden kurtulur. Kusurunu görmemek o kusurdan daha büyük bir kusurdur. Ve kusurunu itiraf etmemek, büyük bir noksanlıktır. Ve kusurunu görse, o kusur kusurluktan çıkar; itiraf etse, afva müstehak olur.
Bir an düşün: Etrafındaki insanlar senin varlığından huzur mu duyuyor, yoksa yokluğunu dört gözle mi bekliyor? Öyle yaşa ki, ölümün ardından kapıları çalan hüzün olsun, ferahlık değil. Zira insanın gerçek mirası, geride bıraktığı mallarda değil, gönüllerde bıraktığı izdedir. Eğer nefsin arzularına teslim olur, merhameti terk eder, adaleti zedeler ve bencillik içinde kendini kaybedersen, ölümün senin kurtuluşun olur ama çevrendekilerin de bayramı. Ve bu, bir insan için ne acı bir sondur!
Düşün! Sana bahşedilen akıl, sadece dünya nimetlerini hesaplamak için verilmedi. O akıl, varoluşunu sorgulamak, ölümün kaçınılmazlığı karşısında hayatına anlam katmak ve kalplerin şahitliğinde bir miras bırakmak için sana emanet edildi. Şimdi kendine sor: Ölümümden sonra beni anan dillerde dua mı olacak, yoksa "Nihayet kurtulduk" diyen bir ferahlama mı? Unutma, ölüm hakikattir; ama nasıl hatırlanacağın senin ellerindedir.
Ey insan, düşün! Sen alâküllihal öleceksin. Eğer nefis ve şeytana tâbi' isen, senin komşuların, belki akrabaların senin şerrinden kurtulmak için mesrur olacaklar.