“..Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir. Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun. Çünkü hayat, yaşamak olduğumuz andan ibarettir ve sadece budur.”
Beni bunca saracak ne vardı?
Kanıma girecek
Gözbebeklerime oturacak
Bir senfoni gibi kulaklarımdan eksilmeyecek
Ne vardı?
Hiç karşıma çıkmasaydın
Bu kör olası gözler görmeseydi seni
Ne vardı
Güzelliğini hiç bilmeseydim
Bir dua gibi bellemeseydim adını
Ne vardi bütün gece
Gözlerimi tavana dikecek
“Hayır, hayır en iyisi dünyaya hiç gelmemekti ya da geleceksen bir ağaç, bir taş olarak, daha da iyisi gelip geçenlerin topuklarının altında ezilen, kan dökmeyecek bir kum tanesi olarak gelmekti.”
“Sadece yorgun değilim, gene hiç bilinmeyen bir sebepten dolayı bunalmış haldeyim de. İçimde öyle bir sıkıntı var ki yaşlar gözümün ucunda - ağlarken dökülen değil, tutulan yaşlar bunlar, bir ruh hastalığının yaşları, hissedilebilir bir ızdırabın değil.”