Üzüldüklerine eminim, tabii bir süreliğine; sonra tamamen unutup hayatlarına devam edi­yorlar. Zaten neden etmesinler ki? Yaşama sebeplerini kaybet­mediler. Ben kaybettim.
"Korkunç görünüyorsun. Zor tanıdım seni, canlı cenazeye dönmüşsün." Çok tuhaf bir ifade bu. Cenazeler zaten canlılar için olmaz mı?
Bence doğru şeyi yapmak, her zaman yapılacak doğru şey değildir.
Gerçek olamayacak kadar iyi. Bu da belki de gerçek değildir diye endişelenmeme sebep oluyor.
...uzun süre kendimi hayatımın içinde yar­dımcı karakter gibi hissettim.