O dönemde çok kişi beni kovalıyor, bana sesleniyor, onları yanıma almam için yalvarıyordu. Arada bir beni çağırıp gergin seslerle adımı fısıldayanlarda vardı.
"Beni al," diyorlardı ve onları durdurmak mümkün değildi. Korktukları açıktı ama benden korkmuyorlardı. İşi batırıp kendileriyle yüzleşmekten korkuyorlardı; dünyayla ve sizin gibilerle yüzleşmekten.
Benim yapabileceğim bir şey yoktu.
Çok fazla imkan vardı ve çok becerikliydiler; seçtikleri yöntem ne olursa olsun, yeterince iyi yaptıklarında, benim reddetme hakkım yoktu.
Michel holtzapfel ne yaptığını biliyordu.
Yaşamak istediği için kendini öldürdü.
"Boş bir sayfaya düz bir çizgi çekin. Bu çizginin bir ucu doğumuzu diğer ucu ölümünüzü göstersin. Şuanda bulunduğunuz yere bir çarpı koyun. Bu konuyu 5 dakika düşünün.."