Zira bazen kalp;minik çalışkan bir fabrika gibi heves ,heyecan ve aşk üretir. Depo dolup taştığında ,nakil için başka bir kalp bulmak lüzumu baş gösterir. Kimi kez hiç düşünmeden ,mümkün olan ,hatta mümkünse mümkün olmayan ilk kalbe aktarır insan biriktirdiğini. Yani belki de aşk , birine karşı duyulan hisler toplamından ziyade ,kendi başına yetişen ,sahibini arayan öksüz duyguların neticesidir.
Titreyen ışıklar altında aydınlık yüzün
Biliyorsun karanlık ülkemin
En acıklı semtinde
Durakları mesken tutmuş tüm yüzlere
Gülümsemek
Umutsuz ruhlara
Bir parça maviliktir