Zira bazen kalp;minik çalışkan bir fabrika gibi heves ,heyecan ve aşk üretir. Depo dolup taştığında ,nakil için başka bir kalp bulmak lüzumu baş gösterir. Kimi kez hiç düşünmeden ,mümkün olan ,hatta mümkünse mümkün olmayan ilk kalbe aktarır insan biriktirdiğini. Yani belki de aşk , birine karşı duyulan hisler toplamından ziyade ,kendi başına yetişen ,sahibini arayan öksüz duyguların neticesidir.
‘Bekleme yarışında herkesi solladım.Ya da bana öyle geliyor.Baltar Gracian (1601-1658) “Beklemek” demiş “heves ve ihtirastan arınmış,sabırla bezenmiş bir kalbe alamettir.”
Miadı dolmuş bir tespit.Hız çağındayız artık.Ölülerin beklediği,bekleyenlerin öldüğü devirde.Zaman makinası icat etmiş bir vampir değilseniz,sabır ile selamet arasındaki mesafeyi sağ salim geçemezsiniz.’