Geceyarısı, karanlık bir bozkırda
Işıklar içinde akan bir tren kadar yalnızım içinde onca insan,içinde dünya...
Soluk soluğa,demirden bir ırmağa mahkum
Ve bilinmeyen sonsuzluk nedir,
Haklı olan kim bu kargaşada?
Ateş ve su, yaşam ve ölüm,
irin ve şiir
Ucu bucağı olmayan bu
Çığlığın ortasında nasıl barışılabilir?
Ahmet Erhan
“Asıl bahtiyar,bir ömür boyunca hasretini çektiği şeye kavuşan değil,ona erişeceğini anladığı anda,saadetinin en yüksek noktasında bir ‘Ah’ diyerek düşüp ölebilendir”