Ölüme hala iyi ve kötü merkezi bir rol biçen tek ideoloji milliyetçiliktir.Özellikle de şiirsel ve romantik anlarında milliyetçilik ulusu için ölenlerin her zaman kolektif hafızada yaşatılacağını iddia eder ama bu iddia o kadar hayaldir ki, çoğu milliyetçi bile bunun karşısında ne yapacağını bilemez.
Şimdi aslında size pek de yabancı gelmeyecek bir egemen canlandırın hayalinizde: Yasalardan bi haber ,kamu refahının düşmanı , sadece kendi çıkarlarını gözeten, kendi hazlarının esiri, eğitime, özgürlüğe ve hayatın gerçeklerine karşı kin dolu.Öyle bir adam ki, hazzına haz, karına kar katmak dururken aklına gelebilecek en son şey ülkesinin esenliği