Alara Can
@Alara97
Müneccim, "necm"den (yıldız) geliyormuşTarih
Özellikle Abbasilerden itibaren İslam toplumlarında astrolojinin önemli bir yer tuttuğunu, hatta Müslümanların yıldız tutkusunun zaman zaman astrolojiye yasak getiren Romalılara göre çok daha ateşli olduğunu fark ediyoruz. Ancak bu pek de sürpriz sayılmaz; zira İslam, astrolojinin doğum yeri Mezopotamya'da yükselirken Romalılar uzak diyarlardaki taklitçilerden öteye gidemeyecek. Hakikaten İslam dünyasında tüm önemli siyasi ve askerî kararlar yıldızlara danışılarak alınırdı. Osmanlılar da dahil hemen tüm saraylarda ilm-i nücum, yani yıldız bilimi ile uğraşan müneccimler bulunduğunu duymuşsunuzdur. Bunların görevleri arasında sultanın tüm faaliyetlerini uğurlu bir zamana ya da o zamanın deyimiyle "eşrefi saat"e, yani en şerefli saate denk getirmek ve önemli anların saatini yorumlayıp geleceği tahmin etmek de vardı.
Reklam
Krallar, sultanlar ve imparatorların hemen hepsinin aldıkları en önemli kararlarda göklerin fikrini sormadan ve negatif ya da pozitif bir "işaret" aramadan yapamadıklarını görüyoruz. Popüler kültürde karşımıza sık çıkan bir medeniyetten örnek vermek gerekirse Romalıların kuşları gözlemlediğini biliyoruz; Remus ve Romulus bile biricik şehirlerini kuracakları yeri gördükleri akbabaların sayılarına göre seçmemiş miydi?
Richard, Anita'yla evlenmekle onun ailesiyle de evlenmiş oluyordu. Düğün gelinle damat tarafından değil, Anita'nın annesi, ablaları ve yengeleri tarafından düzenlenmişti, bunlar sürekli iletişim halinde yaşayan ve birbirlerinin hayatlarındaki her ayrıntıya karışan konuşkan ve sevecen kadınlardı.
"Baba eksikliği bir kadının yüreğinde bir boşluk bırakır, Lucía. Bir kız çocuğu korunduğunu hissetme ihtiyacındadır, erkeklere karşı güven duygusu besleyebilmek, daha sonra da kendini aşka teslim edebilmek için bir erkeğin enerjisine ihtiyaç duyar. Oedipus kompleksinin kadın versiyonu hangisidir? Elektra mı? Sende bu olmadı. İşte bu yüzden böyle bağımsızsın ve hep bir babanın güvenliğini arayarak bir sevgiliden öbürüne atlıyorsun."
Kiliselerin ve sinagogun bağışladığı yiyecekleri ve giyim eşyalarını, ister Yahudi ister Hristiyan olsun, Bronx'un en yoksul ailelerine götürüyorlardı. "İhtiyacı olan insana ne kim olduğu sorulur ne de nereden geldiği, Richard. Felaket zamanlarında hepimiz eşitiz," derdi Joseph oğluna.
Reklam