Ben kendi hesabıma,kara kış soğuklarında bile paltosuz,kundurasız gezerim.
Herşeye katlanır,sesimi bile çıkarmam.
Alt tarafı bir insancığım.Fakat elalem ne der ?
Düşmanlarım,kötü diller;kış ortasında beni paltosuz görünce neler söylemezler!
Zaten paltoyu,hatta ayakkabıyı da kendinden çok el için giyersin.
İşte anacığım,ayakkabıya ihtiyacım sırf şeref ve haysiyetimi korumak içindir.
Ayağındaki kundura delikse,şerefinden,haysiyetinden olmuşsun demektir! Buna inanın anacığım.Benim gibi dünyayı,insanları bilen ihtiyarın yıllar boyunca kazanılmış tecrübesine inanın.
Kağıt karalayıcılarla yazar bozuntularının değil,beni dinleyin.