Aleyna Türkmen
@Aleyynatk
6 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek yemek yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
Beyindeki nöronlar arasındaki ilişkilerin arttırılması herkesin kendi elindeydi. Yani herkes kendi beyninin mimarıydı. Esas olan öğrenmeyi ve düşünmeyi öğrenmekti.
Şöyle diyordu büyük deha: “Eğitim öğrenilen bilgiler unutulduktan sonra geriye kalan şeydir.”
Eğer susuzluktan ölmek istemiyorsan, her bardaktan su içmeyi öğrenmelisin. Lekesiz, tertemiz kalmak istiyorsan; kirli suyla temizlenmeyi öğrenmelisin.
Avunayım diye sık sık şunu derim: “Söyle deli gönül! Bir mutsuzluğun sana zararı dokunmadı; öyleyse, bunun tadını çıkar mutluluğunmuş gibi!”
Yanımda ağzını açmadan yürüyen, karşımda ses çıkarmadan çalışan bu adamdan, ne öğrendiğimi iyice bilmediğim halde, bana senelerce ders veren birinden öğrenebileceğimden çok daha fazla şeyler öğrendiğime eminim.
İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir.......Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytandan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde acz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: Hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var... Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle, kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.
