Kalbim seni anlatıyor...
Ama seni anlatmak,
güneşi avuçta tutmak gibi zor.
Her kelimeye sen sığmazsın,
ama ben yine de deniyorum... kalbimle.
Gözlerin...
Bir çift gizemli şiir,
her bakışında yeni bir mısra doğuyor içimde.
Ne zaman baksam içine,
bir huzur çöküyor dünyama.
Gülüşün...
Bir bahar anımsatması,
çiçeklerin bile kıskanacağı bir renk.
Güneş bile senin gibi gülemezken,
ben sadece susup seyrediyorum seni.
Sesin...
Bir şairin aradığı kafiyeden bile daha ahenkli, kalbime çarpıyor her hecesi, şiir olurken sessizce.
Gökten damlayan yağmurun şarkısı gibi,
duydukça yeşeriyor içimde kuruyan her şey.
Ve yürüyüşün...
Zaman senin adımlarına göre akar sanki,
bir zarafet çizgisi bırakıyorsun ardında.
Kelebekler etrafından kümeleşiyor,
çünkü sen yürürken dünya biraz daha güzel oluyor.
Kalbim seni anlatıyor...