Kaç kalem tükettim seni anlatabilmek için.
Kaç kağıt yırttım, kaç defter eskittim.
Kaç orman yitirdim.
Kaç kez işledi bu zehir içime,
bilir misin?
Suç bende, anlatmaya çalıştım seni.
Basit bir ağaç parçasıyla,
Basit bir ağaç parçasına.
Oysa çok ciddiydi sana olan sevgim.
Bin defter ile bitmez ki hasretin.
Bir ömür gerek seni anlatabilmek için.
A.G.
Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte... İnsanın İçini dökmekten vazgeçmesi ayrılık.