Sen gelince...
Sokaklar genişliyor,
gökyüzü biraz daha maviye dönüyor,
ve rüzgâr bile ritmini değiştiriyor
senin adımlarına uymak için.
Bir şarkı duyuluyor uzaktan,
ve sen hiç düşünmeden eşlik ediyorsun.
Söz mü önemli?
Sen ritmin kendisisin zaten.
Ellerin havada, gözlerin gülüyor,
omuzların rüzgârla dans ediyor.
Yaşıyorum, diyorsun delicesine.
Gülüşün var,
bulaşıcı bir neşe gibi
salgın olsa herkes mutlu olur.
Ve kahkahan...
bazen bir çocuğun balon sevinci,
bazen deli dolu bir yaz gecesi gibi
hoplatıyor içimizi.
Gözlerinde,
çocuklukla kadınlık aynı anda yürüyor.
Bir yandan sokaklarda koşturacak gibi çılgın, bir yandan bir fincan çayı
zarif parmaklarınla tutarken zamanı durduran.
Sen kurallara bakmazsın,
kurallar sana uyar.
Yapma denen ne varsa