Her fırsatta kanatlarıma saldırıp onları parçalamak istediler.
Uçmaya kalkıştığım her seferde ayağımdan tutup yere düşürdüler, yaktılar, yıktılar.
İnsanlar karşısında bir insan olduğunu unutarak bana her saldırdıgında susup kaçtığımı sandılar.
Sustum ama kaçmadım.
O kadar yalnızım, o kadar kendimi herkesten ayrı, herkesten başka buluyorum ki yavaş yavaş kalbimi bir korku, acı, büyük bir korku, "Ne yapacağım? Nasıl yapacağım?" korkusu harap ediyor..
Sayfa 15 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.