Lambanın gazı tükeniyor, yenilense bile
Yine tükenir, gözlerim yorulup kapanmadan önce.
Arada başım düşse de uyku denemez buna,
Israrlı bir düşüncenin devinimi denebilir belki
Karşı koyamadığım: nöbetçi kalbim
Gözünü bile kırpmaz, yalnızca içe bakmak için
Kapanır bu gözler; yaşıyorum yine de ve taşıyorum
Nefes alan insanların görüntüsünü ve şeklini.
Ama yeistir bilgelerin öğretmeni;
Acı, bilgidir aynı zamanda: çok şey bilenlerdir
Ölümcül gerçek karşısında en çok üzülenler,
Aynı şeylerdir Bilgi Ağacı ile Hayat Ağacı.