Beriberi
@Amente_de_libros
＾･ｪ･＾
108 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
insan, varoluşsal kaygılarıyla mücadele ederken
"geçilmesi gereken kapılar" tasarlıyor; ancak yolun sonunda dönüp baktığında bu kapıların hiçbir zaman var olmadığını fark ediyor.
Eger bir kapı yoksa, aslında bizi sınırlayan da yoktur.
Bireyin kendi varoluşunu keşfetmesinin önündeki en büyük engel, çoğu zaman kendi zihninde yarattığı hayali duvarlar ve kapılar oluyor.
Laing ile üniversitede dersimize konuk olan değerli bir
hocamız sayesinde tanıştım.
Kitap, bence kolay okunacak bir eser değil; her sayfası psikolojik derinlikle dolu.
Laing kitabında, insan ilişkilerindeki paradoksları,
Iletişimdeki çelişkileri ve "düğümler"i ustalıkla ele alıyor.
Laing'in dili kısa, çarpıcı ve düşündürücü; okurken hem psikolojik hem de felsefi bir yolculuğa çıkıyorsunuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı okumaya başlamam uzun sürdü fakat okurken neden başlamam bu kadar uzun sürdüğünü anladım. Dostoveyski'nin kalemi aslında çok ağır değil fakat Rus klasiklerinin geneli beni okurken çok zorlamıştır. İsimlerin uzunluğu mu dersin benzerlerliği mi dersin yoksa çokluğu mu? İlk başladığında bu kim? E bu kim? diye çabalamam sonra not tutmam. Belki abarttığımı düşünenler olabilir fakat inanın ki böyle. Bu eleştirim genel olarak tüm Rus klasiklerine yaptım.
Şimdi "Öteki" kitabına gelelim. Tüm bunlara rağmen gözüm korkmasını yok sayarak başladım kitaba. Bu kitabı üniversitenin ilk yılı hocamız önermişti kesinlikle okuyun ve ruhsal incelemesini yapın demişti ve ben son yılımda okudum. Çok zaman kaybetmiş miyim? diye düşününce aslında tam zamanında okumuşum. Belki öncesinde okusaydım böyle düşünemezdim ya da anlayamazdım.
Dostoveyski 'nin okuduğum 3. Kitabı ve yine mükemmel. Bu adam insanın ruh halinden çok iyi anlıyormuş gerçekten. Önceden okuduğum 
Yeraltından Notlar ve 
Beyaz Geceler de aynı böyle psikolojik tahlileri vardı. İnsanın kendiyle olan çelişkisini kendisiyle, konuşmasını tartışmasını o kadar net ve gerçekçi yazmış ki bunları yazmak için yaşamak gerek diye düşünmeden edemiyorum.
Yeraltından Notlar ve Beyaz Geceler de aynı böyle psikolojik tahlileri vardı. İnsanın kendiyle olan çelişkisini kendisiyle, konuşmasını tartışmasını o kadar net ve gerçekçi yazmış ki bunları yazmak için yaşamak gerek diye düşünmeden edemiyorum.
Bir arkadaşımın önerisiyle tanıştığım Sâdık Hidâyet'in Kör baykuş' tan sonra okuduğum ikinci kitabı. Kör baykuş karamsarlığın yoğun olduğu gerçeküstü bir kitap. Hacı Aga ise tamamen toplumu eleştiren bambaşka bir anlatımla yazdığı kitap. Hacı Aga, her toplumda ve zamanda karşımıza çıkacak bir karakter; dinin arkasına saklanmış para için yapmayacağı şey olmayan, toplumun sözde bilgesi, her konuda danışılacak kişisi...
Sadık Hidayet Hacı Aga kitabıyla bize kısa bir ders veriyor âdeta. Kitabı okuduktan sonra düşünecek çok şey olacak.
Keyifli okumalar :)
Uzun zaman okumak isteyip, sürekli ertelediğim bir kitaptı. Özellikle yazarın hayatını okuduktan sonra kesinlikle okumalıyım demiştim. Sonra kitabı okumaya başladım. Ve harikaydı! Uzun zamandır bir kitabı okurken bu kadar düşünmemiştim. Ortaya attığı metaforlar çok güçlü.
Virginia woolf'un eşsiz anlatışıyla kısa ama etkileyici bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Kitabı okumanızı öneririm.
Küçük Barış'ın hapishaneden tahliye olan İnci'ye mektuplarını okuyoruz. Barış, annesinin mahkumiyeti sebebiyle onunla beraber hapishanede yaşıyor. 12 Eylül karanlığını küçük bir çocuğun gözünden anlatılıyor.
Tek solukta okuyacağınız bir kitap. Bitirdikten sonra içinizde bir burukluk bırakıyor. Bir çocuğun gözünden en iyi bu şekilde anlatılabilirdi. Okuyun okutun.
Son olarak kitaptan en sevdiğim alıntıyı yaparak bitirmek istiyorum.
"Kuşlar tutsak yaşayamazlarmış. Ya çocuklar, İnci? Onlar tutsak yaşayabilirler mi?
