Yalnız başına yolculuk yapan insan, gerçekleşmemiş düşlerini,geçip giden yıllarını,deli gönlün taşkınlıklarını anımsayıp neler neler mırıldanmaz ki? Erişilmemiş nice istek,insanın ruhunu tatlı bir kederle doldurur.Oysa ne kederde bir çare vardır,ne de geçmiş düşünmekte.Ruhun varlığını duyması, kendini tazelemesidir bu.