Şeker-i mükerrer koni veya dikdörtgen kalıplar halinde donduruluyordu. Koni şeklindekine Türkçe "kelle şeker", dikdörtgen olanlarına "parmak şekeri" veya "kalem şekeri" deniliyordu. Sükker-i kand'ın nöbet şekeri olduğu, Avrupa'da bu tür şekere zuccheri canditi ve sugar candy denilmesinden anlaşılıyor. 14. yüzyılda İtalyan yazar Pegolotti, bu şekerin büyük, beyaz, parlak parçalar halinde olduğunu belirtiyor.