Parmaklarını alın çizgilerimde gezdirdi uzun uzun. Iki kaşımın arasından geleceğine baktı. Sonra kulağımdan ağzıma usulca uzandı:
Biraz uzaklaşacağım senden.
...
Onu çok seviyordum. Içimde bütün dünyayı sevecek kadar çok muhabbet bulunduğunu hissediyor ve bunu nihayet bir yere sarf edebildiğim için kendimi mutlu sayıyordum.
..
Bahçe usul usul iyileşmeye başlamıştı ki babam öldü. Gökyüzü yere indi. Babam sustuğu bütün sözleri götürdü. TOPRAĞIN GÖKYÜZÜNDEN BÜYÜK OLDUĞUNU O GÜN ÖĞRENDİK.
Sonra bütün sesler kararır
Sonra bütün kokular solar
Beden kendi belleğinde kayıp
Akıl bütün acılarından kurtulmuş
Toprak çekilir, aşk çekilir...
Görünmez bir zaman
Görünmez bir uzak
Hayatı kirpiklerimizden sessizce alır.
Ölüm...
Hepimiz senin için yaşıyoruz.