Mamoste
@Aqilmend_1
“İşkenceci Burada Allah Yok!” sadece bir kitap değil; hafızamıza kazınması gereken bir tanıklık. Okurken rahatsız olacaksın, içini acıtacak. Ama unutmaman gereken bir şey var: Bu satırlar yaşandı. Bu kitabı eline aldığında, yalnızca bir hikaye değil, geçmişin kanayan gerçeğini okuyacaksın.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Arka kapak yazısı:
Kuşkulanmaktan korkmayana, bıkıp usanmadan ve ölüm tehlikesine aldırmadan nedenleri arayana, hayat verme ya da bunu geri çevirme bilmecesini kendi kendine sorana bu kitap bir kadın tarafından tüm kadınlara adanmıştır.
" Değişik çiçeklerden bal toplayan arılar gibi, akıllı adam da bütün kutsal kitapların özünü kabul eder ve bütün dinlerdeki iyiyi anlar." ( Srimad Bhagavatam )
86 sayfalık bir kitap ve beklentimi pek karşılamadı diyebilirim. İsmi bana cazip geldi ve acaba beyinde bir fırtına yaratabilir mi diye hevesle alıp okudum. Sanırım ilâhiyat öğrencisi olduğum için kitap bilindik konulardan girdi ve tatmin etmedi beni. Ama dinlerin arasında ne gibi benzerlikler var diye merak eden olursa kitap bi ön hazırlık niyetine okunabilir.
Kitabın yazarı bir sosyolog. Ve 'sosyologlar, kültürlerin veya daha doğrusu dinlerin birer dogmatik unsurlar içerdiklerine inanırlar.' Bunu yazarın kendisi söylüyor.
Bütün dinler hemen hemen aynı amacı taşır. Çoğunda cennet-cehennem vardır. İbadet etme şekilleri çok benzerdir. İnançlar sanki birbirinden alınıp isimler değiştirilmiş sadece. Bu da insanı düşündürüyor haliyle. Bu dinler birbirlerinden uzak olmasına rağmen bu kadar maksat ve benzer ibadet şekillerini içermesi merak konusu doğrusu.
Yazar, kitabını 2 soru üzerinden değerlendirme yapmaya çalışmış. 1) Ya bütün dinler birer insan uydurması 2) Ya da hepsinin bir yaratıcı tarafından gönderilmiş olması.
Dinlerin kökenini insanlığın ortaya çıkışına kadar dayandırılır. O zamanlarda insanlar açıklanması zor olunan veya bilinmeyen doğa olaylarını açıklayamadıkları için bunu bir doğa üstü varlığa dayandırıp açıklamaya çalışmışlar.
İnsanlar psikolojik anlamda buna ihtiyaç duymuşlar. Ve bu zamanla evrimleşerek yaşayış biçimlerine yansımıştır. Kendilerince din veya tanrı bir zorunluluktu. Ve bu insanı psikolojik anlamda rahatlatır. Bilinmeye olaylara ruhsal bir rahatlama ve çözüm olarak kullanmışlardır. Her zaman öyleydi...
Farklı coğrafyalarda birbirinden habersiz yaşayan toplumlar, karşılaştıkları
“Çalışmak için mi yaşamak, yaşamak için mi çalışmak”?
Karl Marx'ın damadı olan yazar Paul Lafargue Fransız uyruklu bir düşünürdür. Kısa klasik okumalarımda bu kitaba da yer verdim. Düşünce ağırlıklı kitaplar insanın ufkunu genişletiyor, farklı bakış açıları kazandırıyor gerçekten.
Kitap, bildiğiniz anlamda bir tembelliği savunmuyor aslında. Kapitalistlerin yoksul insanlar üzerinde belirledikleri yoğun çalışma saatlerini eleştiriyor. İşçi hakkından bahsediyor.
Insanlar sabahtan akşama kadar 12-14 belki daha fazla bir sürede kendine zaman ayırmadan çalışıyor. Günümüzde de tabiri caizse modern kölelik yapıyoruz kapitalistlere, baskıcı düzene...
Ingiltere'nin sanayisini örnek vererek o insanların günde 15 saat çalışarak değil günlük az bir sürede max 4-5 saat gibi bir sürede çalışılıp daha verimli sonuçlar elde edileceğini söyler.
Daha az çalışıp günün büyük bir kısmını kendine ayırmak güzel bir şey. Zamanı kullanma özgürlüğümüz olsa belki düzen daha katlanılır olur. Köleliğe dayanan bir çalışma sistemimiz var. 5 yaşında okula başlayıp 23 yaşında üni mezunu olup yeni bir üst modern kölelik(memuriyet) sınıfına atlıyorsunuz. Güzelmiş(!) Bu sadece basit bir örnek. Yıllarını veriyorsun basit bir maaş karşılığında okumuş memur olmak için...!
Kitap, bir dönemin insanlık dışı çalışma saatlerini, şartlarını gözler önüne seriyor.
"Çalışmanın, insan katleden, sapkın ve kör tutkusu, özgürleştirici makineyi özgür insanları köleleştiren bir aygıta dönüştürüyor: Üretkenlik yoksullaştırıyor insanları."
■Az sayfalı, bol bilgili anlaşılması biraz zor bir kitap. Sayfaların az olması sizi yanıltmasın çünkü içerdiği bilgilerden dolayı bir oturuşta okunulacak bir kitap değil. Sindire sindire okumak lazım.
Şimdi :
■Yazar eserinde, bir olaya bir düşünceye bakışımızı sorgulatıyor aslında bize. Zıt bir düşünceye bakışımız nasıl olur? Dinlemek istemeyiz, hor görürüz muhtemelen değil mi? Yazar burda zıt fikirlere de açık olmamız gerektiğini, o düşünce bizden olmasa bile yanlış da olsa dinlenmesi gerektiğini ve inandığımız değerlerle karşılaştırmamız gerektiğini söyler. Ayrıca Hristiyanlığın öğretilerini de sorguluyor bir yandan. Sokratesi de vurguluyor kitabında.
■Bir görüşün dile getirilmesi için (Bu görüş doğru veya yanlış olabilir.) ılımlı olunması gerektiği ve adil tartışma sınırlarını aşmamak şartıyla izin verilmesi gerektiğini savunur. (Ki bu doğru ve olması gereken bir şey.)
■Tarihte susturulmuş birçok kimse olduğu gerçeğini biliriz ki bu halen de var. Günümüzde de! Karşıt fikirler tahammül edilemez(!) Yazar burda diyor ki; bir görüş susturulmuşsa o görüş bilebildiğimiz kadarıyla doğru olabilir. Bunu inkâr etmek kendimizi hata yapmaz olarak görmektir.
■Ama unutulmamalıdır ki; " Bir görüş doğruysa, bir kez, iki kez, hatta pek çok kez susturulabilir, ama çağlar içinde onu yeniden keşfedecek insanlar genellikle çıkacaktır, ta ki baskıdan kurtulup bir daha susturulamayacak kadar ilerleyeceği olumlu koşulların ortaya çıkacağı bir döneme denk gelene kadar." (Eserden alıntıdır)
■İçinde bulunduğumuz çağda inançtan yoksun ama kuşkuculuktan da ödü kopan kesimler de var. İnsanlar, görüşlerinin doğru olmasından çok o inançlar olmazsa ne yapacaklarını bilemeyeceklerini düşünürler. Bu yüzden inançlarına ters bir düşünce gördüklerinde değerlerinin doğruluğundan çok toplum için
