Tembellik Hakkı
Paul LafargueYazar:
Paul Lafargue
Çevirmen:
Vedat Günyol
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
60
Basım Tarihi:
2000
İlk Yayın Tarihi:
1880
Yayınevi:
Telos Yayıncılık
Orijinal Adı:
Le Droit A La Paresse
ISBN:
9789755452739
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
41 diğer baskı · Tümünü Göster
Tembellik Hakkı
4.618 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 64 s.
Tembellik Hakkı
2.004 okunmaAyrıntı Yayınları · Kasım 2015 · 112 s.
Tembellik Hakkı
2.012 okunmaCan Yayınları · Aralık 2020 · 56 s.
Tembellik Hakkı
1.056 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2020 · 64 s.
Tembellik Hakkı
389 okunmaTelos Yayıncılık · 2000 · 60 s.
Tembellik Hakkı
372 okunmaKırmızı Kedi Yayınları · 18 Mayıs 2014 · 72 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tembel olalım çalışmayalım, yan gelip yatalım falan demiyor. Özgürce, severek, eşitlik ve adalet içinde, hakkımızla çalışalım diyor. İnsan gücü kadar diyor. Bunun vurgusunu yapayım ki “gominist deyil mi işte oturduğu yerden para kazanmaya çağrıyor insanları Allahsız...” diye homurdanarak sövenler olmasın kitabın adını görünce.
Küçük bir örnekle; Daha ay sonu gelmeden ne yapacağını bilmeyerek yaşamaya çalışan, ama kıçından ter aka aka hakkıyla çalışan, çalışmak zorunda olan, çalıştığı parayla da ancak faturalarını ödeyebilen, -günümüz Türkiye’sinde beyaz peynirin, çayın bile lüks sayıldığını düşünürsek- tüm bunların karşılığında oluşan tembel bir halktan bahsetmiş.
He bir de canım ahlakçılardan, onlara da giydirmiş güzelce.
Aynı zamanda Karl Marx’ın damadı olur kendisi. Karısıyla birlikte intihar ederek bu dünyaya aynı an da veda etmişler bilgisini de düşeyim.
Kitap kısacık, 60 sayfalık, hemen okuyup bitirirsiniz.
26 Kasım 1911 - Yazar eşi ile intihar ettikten sonra, geride bıraktığı mektubun ilk cümlesi:
“Bedence ve ruhça sapasağlam, yaşama zevk ve sevinçlerini birer birer elimden alan, beden ve kafa güçlerimi koparıp götüren acımasız yaşlılık, enerjimi felce uğratıp istemimi söndürmeden ve beni gerek kendime, gerek başkalarına yük olacak duruma düşürmeden, canıma kıyıyorum.”
Paul Lafargue
Paul Lafargue
Siyasi ve Tarih içerikli kitapları pek okumak istemesem de kendilerine mıknatıs gibi çekiyorlar beni. Bu durumdan pek de şikayetçi olduğum sayılmaz. Ara sıra böyle eserleri okumaya devam edeceğim.
Uyuyoruz bakalım ne zaman uyanacağız Allah bilir. Yoksa uyandık ta çaresizlikten mi boyun eğiyoruz herşeye bilmiyorum. Kime kölelik ediyorlar ? Dev ahtapotlara ve dev pitonlara.
" Lafargue , çalışmaya değil , insanı insanlıktan çıkaran aşırı çalışmaya karşı savaşıyordu. Ona göre , 19.yüzyıldan beri işçi sınıfının başına bela olan şey " aşırı çalışma " ydı. Bu tempo , işçileri her türlü düşünsel yozlaşmaya , organik rahatsızlıklara götürüyordu.
Bu yalnızca bir kötülük değil , aynı zamanda delilikti. İşte Lafargue , işçileri , bellerini büken bu delilikten kurtarmaya çalışıyordu . "
Tembellik hakkı kitabı, bize tembelliğin hakkımız oldugunu asıl yanlış olanın acımasız ve uzun çalışma saatleri, kölelik sistemi ve işverenlerin tutumu olduğunu söylüyor. Ayrıca biz işgörenleri de iş dilenmek ile suçluyor. Aslında asıl değinilmek istenen nokta insanların daha kısa sürede bitecek işler için uzun saatler çalışmaya mahkum bırakılmaları. Oysa bunun yerine işleri kısa sürede bitirip dinlenelim diyor yazarımız. Prolöteryayı ve kapitalizmi ciddi anlamda eleştirip makina çağının bizim kurtarıcımız olduğunu savunuyor. Yer yer kendimce katılmadığım noktalar oldu açıkcası. Ayrıca yazarımız Karl Marx' ın damadı ve yazar eşi ile birlikte bu sistemin döndüğü dünyada daha fazla yaşayamayacağını düşünerek intihar ediyorlar. Yer yer Dinle küçük adam kitabını hatırlattı bana. Oldukca kısa bir kitap ben tezim için okumuştum bir şans vermeye değer.
Kitabın yazıldığı dönem, işçiye hiçbir değerin verilmediği, 10 yaşındaki çocukların 13 saat çalıştırıldığı, kadınların -hamile ya da yeni doğum yapmış olanlar dahil- ağır koşullarda çalıştırıldığı, düzenin din adamları ve dönemin filozofları tarafından desteklendiği bir dönem. Aradan yüzlerce yıl geçmesine rağmen çoğu sorun günümüzde de devam etmekte. Çalışma saatleri düştüğü halde, işçiler düşük ücretler ile çalıştırılarak yine düzenin kölesi halinde yaşayamamaya devam etmekte..
Dünya modernleştikçe ve teknoloji geliştikçe çalışma saatlerinin daha fazla arttığını, makinelerin insan yaşamını kolaylaştıracağı yerde onların daha fazla çalışmasına sebep olduğunu ve artık insanların kendilerine ayıracak zamanın olmayışı... “Hâlâ anlamıyorlar makinenin insanlığın kurtarıcısı olduğunu; insanı aşağılık ve ücretli işlerden kurtaracak olan, azat eden, boş zaman ve özgürlük veren Tanrı olduğunu.”
Savunduğu tembellik boş adam aylaklığı değil, iş hayatı dışında insanın kendine ayırabileceği yeterli bir zamanın faydalı, mutlu ve özgür bir şekilde değerlendirilmesi ironisidir. Bunun içinde günde üç saatlik çalışma yeterlidir.
Kapitalistler sistemin bozulmasını asla istemez ama asıl sorun yoksul ezilen kesimin de aynı şekilde bunu istememesi. Ne kadar vahim bir durum değil mi ? Şikayet ettiğimiz ne varsa, isyan ettiğimi ne varsa körü körüne bağlanıp bunu yücelten, çözümü kendi ellerimizle iten yine bizleriz. Oysa zincirlerinden başka kaybedecek birşeyi yoktu işçi sınıfın. Burjuvaziye karşı güçlü bir eleştiri olduğu gibi aynı zamanda çalışmayı olabildiğince kutsayan dönemin ahlakçı filozoflarını da mizahi bir dille eleştiriyor.
Puan vermedi·60 syf.··
Beğendi
·2020 20. kitabı
·28 saatte okudu
·Okunma: 24 Nisan 2020 19:16
Jack London, Maksim Gorki, John Steinbeck vs. hiç kuşkusuz yazar olarak görüşlerini gerçeğin analizini içeren bu kitap veya benzerinden aldıkları gıdalarla geliştirmişlerdir. Yazar burada ele aldığı konuları iş yaşamındaki aksaklıklardan yola çıkarak irdelemiştir. 3 saat çalışmak herkes için mümkün ve adilken 12 saat ve üzeri iş günü neden vardır? Bunların açıklamaları (izahatleri) yanısıra şuna benzer sorular sorduruyor: Aşırı üretim varsa neden kitlesel açlık vardır? İşçilerin yerine makineler üretebiliyorsa uzun çalışma süreleri neden vardır? Kitabın başlangıcında çevirmeni Vedat Günyol'un, 'BAŞSÖZ YERİNE' adlı yazısından bir alıntıyla bitiriyorum. - Lafargue, çalışmaya değil, insanı insanlıktan çıkaran aşırı çalışmaya karşı savaşıyordu. Ona göre, 19. yüzyıldan beri işçi sınıfının başına bela olan şey "aşırı çalışma"ydı. Bu tempo, işçileri her türlü düşünsel yozlaşmaya, organik rahatsızlıklara götürüyordu. Bu yalnızca bir kötülük değil, aynı zamanda delilikti. İşte Lafargue, işçileri, bellerini büken bu delilikten kurtarmaya çalışıyordu.
Tembellik Hakkı1000Kitap Gerçek Okurlar
İnsanların da tembellik etme haklarının olduğunu köle gibi saatlerce çalışmak yerine günde en fazla 4 saat çalışılması gerektiğini ve insanların kendilerine zaman ayırmanın en büyük çalışma motivasyonu olduğunu anlatan güzel bir kitap.
Tembellik Hakkı-Paul LafargueBilim
Bu adam yanlış hatırlamıyorsam Karl Marx'ın damadı olması lazım. Kitap, on dokuzuncu yüzyılın burjuvalarını, sermaye sahiplerini eleştiren bir kitap. Kitabın adına aldanmayın, tembelliği değil ölçülü dinlenmeyi savunuyor. Komünist klasiklerden biri. Bu damat efendi, asrın burjuvasının ve oligarşik kadronun, halkı üretim adına neredeyse köleleştirdiğini görmüş, çalışma saatlerini düşürerek insanca yaşamayı savunmuştur. Kitap hacimce ufak. Yetmiş sayfa falan. Yazarın yaşamı acıklı, son olarak intihar ediyor. Dileyen okuyabilir.
Puan vermedi·60 syf.··
Beğendi
·2021 19. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 15 Mayıs 2021 17:53
Acayip fikirlerime sağlam bir yancı buldum sonunda. Bu kişi, tarihsel bir kişilik. Ateist, materyalist, sosyalist düşünce ve eylem adamı, Karl Marx'ın da damadı olan Paul Lafargue'den bahsediyorum.
Tembellik Hakkı, Lafargue'nin, kapitalist sistemi eleştirdiği kısa ama pek ünlü bir eseri. Öyle ki, Komünist Manifesto'dan sonra Avrupa'da en çok basımı yapılan sosyalist edebiyat ürünü. Hatta Lenin bile bu eserin hakkını teslim ederek, Rus Devriminin gerçekleşmesine yaptığı katkıları dile getirmiş.
Yazar bilhassa antik çağlardan getirdiği referanslarla, üretim çılgınlığını ve bu çılgınlığın doğal sonucu olan uzun çalışma saatlerini kıyasıya eleştiriyor. Çocuk işçilerin çalıştırılmasına, yetişkinlerin günde on dört saatlere varan bıkkınlık verici işlerde karın tokluğuna çalışmak zorunda kalışlarına epeyce içerlemiş. Bu uğurda, çalışmayı yücelten dinsel öğretilere ve aydınlara da savaş açmış gibi bir hali var.
Lafargue'nin önerisi, günlük çalışma süresinin üç saate indirilmesi. Kulağa ne kadar hoş geliyor değil mi? Günde üç saat çalışmak.
Günde üç saat çalışmak, fazla iyimser bir beklenti olur ama sanki günümüz dünyası da yavaş yavaş o yöne doğru evriliyor. Esnek çalışma modelleri, free lance çalışmanın ve evden çalışmanın yaygınlaşması vs... Üstelik Finlandiya gibi bazı ülkeler (sanırım Rusya'da da benzer adımlar atıldı) haftalık çalışma gününü dört güne indirdiler.
Ben dürüst olacağım ve tembellik hakkını, en ilkel biçimde, kıç büyütmek hakkı, yan gelip yatmak hakkı olarak da algılıyor ve savunuyor olduğumu gizlemeyeceğim. (Yaşasın soylu tembelliğim!)
Lafargue'nin ise elbette böyle saçma bir hesabı yoktur. O, insanca yaşamak için insanoğlunun daha fazla boş vakte sahip olması gerektiğini irdelemekte.
Tembellik HakkıFelsefe
Yazar sanayi devrimden sonra 16-17 saat çalıştırıp hiç bir sosyal güvencesi olmadan çalıştırılmasını ağır bir şekilde eleştirmektedir.İşçi sınıfının bir tatil hakkı olduğunu veya yazarın tanımı ile tembellik hakkı olduğunu bu tembellik hakkınını kullanırken kendini en iyi şekilde dinlendirmesi lazım olduğunu ve tatil hakların yasa ile devlet güvencesi altına alınması lazım olduğunu söylemektedir.Yazar çok akıcı şekilde sanki okuyucuyu sıkmadan konuyu anlatmış çabucak bitirebileceğiniz bir kitap tavsiye ederim iyi okumalar arkadaşlar 
Tembellik Hakkı
Tembellik HakkıYazar Hakkında
Paul LafargueYazar · 7 kitap
Paul Lafargue (15 Ocak 1842-26 Kasım 1911); Fransız uyruklu düşünür ve eylem adamı. Küba'nın Santiago kentinde doğdu. Dokuz yaşındayken ailesiyle birlikte göçtüğü Fransa'da Tıp Akademisi'ne yazıldı. Üniversitede, kralcı hükümete karşı giderek genişleyen gençlik devinimine katıldı. Yine aynı dönemde yoğun bir okuma uğraşına daldı. Hegel'den Feuerbach'a, Fourier'den Comte'a kadar pek çok düşünürün yapıtlarını okumasına karşın, özellikle Proudhon'dan etkilendi.
1865'te Marx'la tanışmasının, üzerindeki Proudhon etkisinin kırılmasında büyük rolü oldu. Marx "yakışıklı, zeki, enerjik ve sportif" bulduğu bu gencin, kızı Laura'yla evlenerek aileye katılmasına da izin verdi.
Siyasal etkinlikleri nedeniyle Akademi'den uzaklaştırılınca, öğrenimini Londra'da tamamladı ve karısı Laura'yla birlikte yeniden Paris'e döndü. Art arda üç çocuğunu da yitirmesi üzerine tıptan soğudu; kendini tümüyle sosyalist düşünce ve eyleme adamaya karar verdi. Fransız Sosyalist Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı, işçi devinimlerinin örgütlenmesine yazılarıyla katkıda bulundu.
1911 yılında karısıyla birlikte kendini öldürdü. Yaşlılığın, beden ve zihin güçlerini azar azar kemirdiğini görmek istemeyen Lafargue, yetmiş yaşını aşmamak üzere kendine verdiği sözü tutmuş oluyordu.
