enis atlıbaşı
@Aquaman
" beni üye olarak kabul edecek hiçbir klübün parçası olmak istemiyorum." Groucho Marx
Hayatımda okuduğum en tırt kitaplardan biri.
Standart olarak İthaki'nin PR'ına kanıp aldım ve balayına gidip gelene kadar da kitaplığımda durdu. Daha sonra Çarşamba günü başladım, dün sabaha karşı da kitabı bitirdim.
Bittikten sonra ki ilk tepkim "eee?" oldu. Bir ev, evde yaşanan aylar, daha sonrasında çocuk eğitimi ile geçen ve nasıl hayatta kalındığı belli olmayan 4 yıl, nehirde yolculuk ve bitti.
Son zamanlarda filmlerde de çok sık kullanılan, "soru işareti bırakayım da nasıl bırakırsam bırakayım" mantığı burada da işlenmiş. Anlattığı tüm konular havada kalıyor. Ortada bir fenomen var. Ancak bu fenomenin nereden nasıl geldiği, nereye gittiği, nasıl sonuçlandığı belli değil.
300 küsür sayfanın 200'ü sadece gergin bir atmosfer yaratılmaya çalışılarak harcanmış. O delirdi, bu uludu, şu ısırdı, orada battaniye var, şurada battaniye var, burada battaniye var. Battaniye var, bir sürü battaniye... sonuç ? Okula geldik, bitti. Aferin.
Ekleme: Alfred Hitchcock ile alakayı kurmayı nasıl başarmışlar onu hiç anlamadım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendimi bildim bileli polisiye okuyucusuyum, izleyicisiyim. Bunda yaşıtlarımın Şeker Portakalı okurken, bana Agatha Teyze okutulmasının rolü de büyük. Okuduğum en iyi betimlemeye sahip kitaplardan. Konunun, kitabın, Chicago'yu yaşadım, o yağmur damlaları benim yüzüme düştü.
Fantastik edebiyat desen var, polisiye var, büyük büyük akrepler de var. Yenilesi bir kitap olmuş.
Çıkmadan önce ki reklam kampanyasına güvenerek hemen aldım ve bitirdim.
Açıkçası beklentim çok çok yüksekti, ancak kitabın yarısından sonrasında çevirdiğim her sayfa, biraz daha sıktı biraz daha hayal kırıklığına uğrattı.
Olaylar tahmin edilebilir ki zaten Megs'in ilk kaybolduğu an "tamam katil Tom" diye düşündüm. Şaşırtmaca için kullanılan 2. adam, koca üzerinde şüphe oluşturması için kullanılan "şiddet, kıskançlık" patlamaları.
Sürekli Rachel'in "alkol" vurgusu da açıkçası gidişatta hiç bir değişiklik yapmadı. Hatta alkol sorunu olmasaydı da hikaye farklı son da bitmeyecekti. Toparlamak için de hatırlamadığı olaylar, kocasının şiddeti diye yutturmaya çalışmışlar ancak olmamış.
Zaman geçirmek için okunabilir ancak beklenti düşük tutulmalı.
Not: Kitabın kapağı güzel.
Dean Koontz kitapları içinde benim için en hayal kırıklığı yaratanı oldu. Giriş bölümünde karakterlerin hızlı ve detaylı tanımlamalarından sonra, durağan bir yapıda yüzeysel bir şekilde asıl konu işleniyor. Sanki ana konu "Bir" değil, her şeyi seksi bulan ruh hastası veya intihara meyilli ailesi yüzünden(Sparks) yıldırım fobisi olan aile.
Bu girişten sonra ters bir anlam çıkmasın, evet okudum ve okduğuma pişman değilim ancak bir Dean Koontz hayranı olarak daha iyisini beklerdim.
Conan Doyle Vakfı 125 yılda ilk kez bu romanı onaylamış. Farklı yazar olduğu için ön yargılı yaklaşılabilir ancak, klasik Holmes - Watson ilişkisini ve betimlemerini Conan Doyle gibi olamasa da tatmin edici seviyede aktarıyor.
Polisiye sevenler mutlaka okumalı, Vakıf doğru karar vermiş.
