İbrahim Hatipoğulları
@Aragorn42
İnsan için en zor olan şey, her gün insan kalmaktır.
Cengiz Aytmatov
235 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir Zamanların GenciHayat
Yenilmek nasıl bir his çok güzel kaleme almış Jack London okurken önceki eserlerinde görüldüğü gibi vahşetin çağrısı ve beyaz diş hayat mücadelesini yansıtmış.
Okurken üzerine düşündüğüm şeyse yaşlı bir boksörün evine ekmek götürmek için çıktığı dövüşte son çırpınışları oldu. Genç bir boksörün karşısında tecrübeli olsada gençlik gençliği gösterecekti.Zamana karşı herkes eşittir. Dünün çocuğu bugünün genci yarının yaşlısıdır. Yaşlı Tom bana 35 inde arapasında istediği deparı atamayan bir futbolcuyu artık eskisi gibi çalışamayacağını anlayan 54 yaşındaki babamı hatırlattı zaman geçerken 22 yaşında ben bu hayatta ne yapıyorum dedirtti.
Gençliğimi iyi bir şekilde geçirmeyelim dedim günün birinde çünkü Yaşlı Boksör Tom ve babam gibi olacağım bundan kaçış yok. Bu yüzden gençliğin kıymetini bilelim. Çünkü bizde bir gün yaşanacağız ve yaşlanıyoruz...
Aytmatov'u Tanımak ve TanıtmakEdebiyat
Bir seneyi aşkın bir süredir bu kitabı bekliyordum. Öncesinde Mehmet Yılmaz abim için şunları söylemem gerekir kendisi Cengiz Aytmatov taraftarıdır. Onun kaleminden çıkan bütün eserleri bir kaç defa okumuş incelemeler, yazılar ve kanalında videolar çekmiştir. Cengiz Aytmatov'u tanımış ve tanıtmıştır bizlere. Cengiz Aytmatov denince aklıma Mehmet Yılmaz ve Harun Çelik abim gelir bu iki güzel insandan Cengiz Aytmatov'u tanımama daha yardımcı olmuştur.
Ben de Cengiz Aytmatov'u lise son sınıfta Beyaz Gemi ile tanıştım ve çoğu kitabını okudum. Ve onun eserlerini tekrar okumayı düşünüyorum. Eğer bana ilk hangi kitabı okudun diye sorsalar Cengiz Aytmatov - Beyaz Gemi derim öncesinde varsa hatırlamıyorum okuma alışkanlığım neredeyse sıfır ve çok tembel bir öğrenciydim:) Bana okuma alışkanlığı kazandıran yazar Cengiz Aytmatovdur. Onunla ilgili inceleme ve okumalar yapmayı vazife bilirim.
Kitaba gelecek olursam 3 bölümden oluşuyor.
İlk bölümde Mehmet Yılmaz abimin incelemeleri ve Aytmatov'un kitaplarından alıntılar veriyor. Mehmet Yılmaz abimin incemeleri çok iyi Beyaz Gemi incelemesi harikadır bizim göremediğimiz sembolleri ve anlamları görmüştür. İncelemeler size çok şey katacaktır özellikle kadere, aşka, totaliter rejimlerin baskısına yeni bir bakış açısı kazandıracaktır.
İkinci bölümde Mehmet Yılmaz Cengiz Aytmatov ile hayali bir ropörtaj yapmakta burda Cengiz Aytmatov'un nasıl yerelden evrensel bir yazara evrildiğinin süreci var. Kaleminin özelliklerine, felsefesine ve aklımıza gelen hayvan karakterlerini nasıl oluşturduğu aldığı veterinerlik eğitimine kadar üstadı tanıyorsunuz.
Üçüncü bölümde Cengiz Aytmatov ile konuşmalar ve yazılanlar ile yazarla ilgili aklınızda soru işareti kalmayacak kadar Aytmatov'un tanıyorsunuz.
Benim için çok güzel bir biyografiydi. Cengiz
Bozkırın İnsanlık Türküsü - Cengiz AytmatovMehmet Yılmaz (Samsunlu) · Gufo Yayınları · 202144 okunma
Kendini ifade et!İnsan
Cristy Brown hayata tutunması ve kendini ifade edebilmesinden en büyük pay sahibi Annesidir. Annesinin ona duyduğu sevgi ve merhamet çok güzel ve dünyadaki en değerli şey.Bu sene vefat eden Doğan Güceloğlu'nun şu sözü aklıma geldi "annen yok kimsen yok" işte annemizin değerini bu Biyografide tekrar anladım.
Cristy doğuştan beyin felci geçirmiştir ve sadece sağ sol ayağını kullanabiliyordur. Kendini ifade etmesi ve iletişimini sağlayan tek şey sol ayağıdır. Tabii ki Cristy kendi hastalığını farkına varır kardeşleri büyüyor ve onun imkanı sınırlıdır Annesi ona Alfabeyi öğretmiştir ilk harfi yazmak için bile ne kadar çok uğramıştır ama o ilk harfi yazmasıyla bu biyografiyi okuyoruz. İlk deneyimler her zaman farklı bir anlamı olduğunu düşünürüm.Burdan sonrası onun için zorlu geçmiştir çünkü artık çocukluktan ergenliğe geçmiştir yaşıtları gibi olamazdır hep içinde bir kızla konuşmak ve ayışığında eve yürümek gibi bir hayali olmuştur her insan gibi Cristyde aşık oluyor ve sevgi barındırıyor elinden gelen şey mektup yazmak, resim yapmak oluyor kendini bu şekilde ifade ediyor ve kendini ifade ettiğinde mutlu okuyor.
Hayatında bir farklılık onun bir gün sol ayağı sayesinde yaptığı resimler duyulmuştur ve bunu görmek için gelen bir doktor onun tedavi olması için bir umut olduğunu söylediğinde tutunmak için umudu vardır. Tedavi için gittiği yerde kendisi gibi olan çocuklar ve insanlar gördüğünde onlara karşı sevgi gösteriyordu çünkü kendisini görüyordu onlarda bizde belki Cristy Brownda kendimizden bir şeyler görebilir ve ders çıkabiliriz. Tedaviler sonunda ilerleme sağlamıştır kendi biyografisini yazdırabilmiştir ve bir konuşma yapmasını istenecektir o konuşma yaptığında annesinin sevinci her şeye değer.
Eylemsizlikte bir eylemdir!
Hiç bir şey yapmadan yalnız ve münzevi yaşayıp insan günah işleyebilir mi? Sorusuna cevap olarak Zweig çok güzel karşılık veriyor. Bir komutanın evrimine şahit oluyoruz. Çok büyük bir başarı elde eden Virata öz ağabeyisini öldürmenin suçluluk duygusu ile bir daha savaşlara katılmama kararı alıyor. Yargıç olarak hayatına devam ediyor yıllarca adaleti savunur ama yine de mutlak bir adaleti sağlayamadığını farkeder.
"Cezalandırmak ancak Tanrı'nın yapabileceği bir iş, insanların değil, çünkü bir insanın yazısına müdahale eden bulaşır günaha."(s.48)
Daha sonra yargıçlığı bırakarak evinde ailesi ile yaşamayı seçer burada da insanlarla birlikte olduğunun günahsız olmayacağını anladıktan sonra bütün mal varlığından ve sevdiklerinden vazgeçip adeta bir mandıra filozofuna döner. Ormanda hayvanlarla münzevi bir yaşam sürer uzun süre bu eylemi tabii ki bazı insanların dikkatini çeker onun bu anlam ve bilgelik arayışına hayran kalan insanlar onun için çok övgü ile bahseder uzak ülkelere kadar çıkmıştır ünü ama ne yazık ki bu eyleminin etkisi bir aileye tesir eder ve bir ailenin neredeyse yıkılmasına dolaylı olarak sebeb olmuştur.
En sonunda nihayet oturduğu yerden bile günah işleyebileceğini anlamıştır. Bunun için en iyisi hiç olmak gerektiğini düşünür ve bir zamanların başarılı bir komutanı ve bilgeliği ile meşhur olan Virata Sarayda köpek bakıcılığı yapmak istediği söylemiştir krala ama mutludur Virata çünkü herkes bir şey olmaya çalıştığı bu dünyada o hiç olmanın mutluluğuna erişmiştir sonunda.
Geçiş dönemi
Çocukluktan yetişkinliğe geçiş çoğu kez bizim için zor dönem olmuştur. Kendimden hatırlıyorum liseye ilk başladığımdan kimseyle kolay iletişim geçemez ve içime kapanık olurdum. Bu durum liseden mezun olana kadar devam etmiştir. Stefan Zweig'ın bu kitabında da bu geçiş döneminin bir genci iç dünyasında nasıl etkilediğini anlatıyordu.
İnsanın tutunması için yine bir insana muhtaç oluyor bu fıtratımızda var. Bu kadar yalnız ve ailesinden uzak kalan Berger artık bir noktada tutanacak ve eğitimine devam edecek gücü kalmıyor karşısına bir çocuk çıkıyor ve o çocuk onu tekrar hayata karşı duruşunu değiştirmesine vesile olur...