Bildiğim en dokunaklı intihar notlarından
biri, epeyce gösterişsiz olan şu not:
Sevgili Betty:
Senden nefret ediyorum.
Sevgiler,
George.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Barış, sevgi ve duygudaşlıkla, Kurt CobainAlıntı
Yedi yaşımdan itibaren genelde bütün
insanlardan nefret etmeye başladım. ( . . . ) Ruh halim çok dengesiz, umutsuzum bebeğim! Artık hiçbir şeye karşı bir tutkum yok ve unutma ki, unutulup gitmektense yanıp kül olmak evladır.
Şair Paul Celan kendisini Seine Nehri'nin sularında boğulmaya bırakmadan önce biyografisindeki şu satırın altını çizmişti: "Bazen bu deha karanlığa gömülür ve yüreğinin acılı oyuğuna iner." Kişi, intihar notu yazma yoluyla, kendisini bir nesneye, nefret ettiği bir nesneye dönüştürür ve artık kalbindeki o yakıcı acı kuyusunda boğulmalıdır.
Freud a görePsikoloji
Dolayısıyla, doğrusunu isterseniz "gerçekten" intihar etmek olanaksızdır. Kendimi öldüremem. Öldürdüğüm şey, -kendisine dönüştüğüm- nefret ettiğim nesnedir. Dönüştüğüm bu şeyden nefret ederim ve onu öldürmek isterim. İntihar cinayettir.
Eğer yas, acı çekip feryat etmemize yol açan sevdiğimiz birinin ölümünün ardından tepki olarak hissettiğimiz kederin adıysa, melankolide bu kederin nesnesi, artık o sevdiğimiz vefat etmiş kişi değil, bizizdir, kendimizizdir. Freud'a göre depresyonda yaşanan, benliğin kendisine karşı dönmesi, öznenin kendisini nesne kılması ve acı içinde kendinden yakınmasıdır