ne hale gelmiş bu nesil? her şey önemli ama ölüm önemli değil! ve kendi kendine soruyordu; eğer ölümün onlar için hiçbir önemi yoksa, yaşamanın da yoktur. öyleyse niçin ve nasıl yaşıyor bu insanlar?
"Canım, güzelim, kederlim, felaketler zamanı gelip çattı, gel bana, nerede olursan ol gel, ister sigara dumanıyla dolu bir yazıhanede, ister çamaşır kokan bir evin soğanlı mutfağında, ister dağınık mavi bir yatak odasında, nerede olursan ol, vakit tamam, gel bana; yaklaşan korkunç felaketi unutmak için perdeleri çekili yarı karanlık bir odanın sessizliğinde bütün gücümüzle birbirimize sarılarak ölümü beklemenin zamanı geldi artık."
Neden durmuş burda, gecenin bu saatinde seni düşünüyorum? Daha acıklısı, bundan kendimi alamıyorum. Neden tek başımayım ama öyle değilim? Neden yalnızım ama yalnız değilim? Ve neden senin varlığın benim ruhumu zorluyor?