Ayça Açar
@Asinem
Okuyan, dans eden, konuşmak yerine bolca dinleyen...
79 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sen yalnızca inci alıcılarına meydan okumadın, bütün bir yapıya, bütün yaşam biçimine meydan okudun.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Melisa Kesmez ile ilk buluşmam bu kitap. Kitabın adı ilk çeken şey beni kendine. Sonra da öykü kitabı olduğunu görmem.
“Her şeye rağmen kendi kozasını örmekten vazgeçmeyenlere” diye söylemiş ya kitabın arka kapağında yazar, tam da o var öykülerinde. Hayatın getirdiklerine rağmen kozasını örmekten vazgeçmeyenler ve onların kabuğunun dışına çıkma çabalarının öyküleri bu kitap.
Beş öyküden en çok “Annemin Çadırı” öyküsünü sevdim ben. Öyküdeki kadın kahramanı kendime yakın mı hissetim? Hayır, aksine çok da uzak hissettim. Ancak bir kadının kendine ait bir dünya oluşturma ve o dünyasında yakaladığı mutluluğu okuyunca damarlarımın daha bir hızlı aktığını fark ettim.
Kitapta yer alan betimlemeler hikayenin bazen içime işlemesine neden olurken, bazen de bir o kadar hikayeden uzaklaştırdı beni. Özellikle son hikaye olan Kız Kardeşim Handan’da “Haydi, sadede gel!” dediğim yerler bile oldu.
Öyküleri okurken yer yer boğazımın düğümlenmesine şahit olsam da, çoğu zaman yüzümde hafif bir tebessüm bıraktığını da keşfettim. Sanırım bu kitapta ben en çok bu tebessümleri sevdim. Öykü severlere tavsiye ederim kesinlikle!
Ben hayatta yaptığım her şeyi babam beni görsün diye yapmış olabilir miyim?
Ayaklarımızın altında bir zemin yok artık. Bir çatımız da. Gelecek yok. Geçmişin izleriyse çoktan silinmeye başladı. Aşk, bize bu sonsuz boşlukta ev olacak tek şey.