"Yüzme öğretirlerken ne derler bilirsin. Suyla kavga etmeyi kes. Rahatla ve kendini bırak. Rahatla, nefes al ve suyun seni kaldırmasına izin ver. Burada da aynı şey geçerli. Gerçek, gerçekdışı, çılgınca, doğal filan gibi şeyler, düşünmeyi bırak. Sihri kabullen."
Korkaklar bin kez,
Cesurlar bir kez ölür.
Şimdiye kadar duyup da
En çok şaşırdığım ise;
Kaderlerin en büyüğü olan ölüm,
Kapılarını çaldığında,
İnsanların bundan korkmalarıdır.
William Shakespeare, Jül Sezar
2. Perde, 2. Sahne.
"Onları kendini paralayarak çalıştırabilirdi belki ama şampiyonluklar kazandıran o hırsı hiçbirine veremezdi. Mücadele hırsı, içten gelen bir şeydi; insanda ya olurdu ya olmazdı."