Gregor Samsa, bir sabah uyandığında bir böceğe dönüşmüştü. Kafka, böcek metaforu ile sisteme hapsolmuş kişilik yapısına bir kaçış yolu sunarken, tüm yaşamı sistem tarafından kuşatılmış modern bireyin sistemden kurtuluşunun mümkün olmadığını böcek metaforu ile anlatmak istemiştir. Gregor Samsa tüm zamanını işgal eden rutin ve monoton iş yaşamından, nefret ettiği çevresinden ve küçük burjuva alışkanlıklardan, kendisini görünmez bağlar ile esir alan ailesinden ve sistemden kaçışı bir böcek olmakta bulmuştu.