Papatya
@Astemma
Ben ve benEdebiyat & Roman
Kendimi sevmeye nereden başlayabilirim ?Kendime Güvennmeye ? Değer vermeye?
o kadar yalnız bırakmışken kendimi. Elimi
tutsam guvenır mı bana?Korktuğu yerden
Çıkar mi?
Beraber elele tutuşup daha iyi bir hayata adım atsak.Sağlam olsak.Başkasının korumasını sevmesini beklemeden birbirimizi sarmalasak.Emin adımlarla sağlam bassak yere ve ilk zorlukta kendimize dönüp de “nerede hatam?” demesek.
Benle bir olmak…içimdeki boşluğu doldurmak,içimdeki sevgi ve sevilme isteğini doldurmak.ve yeni bir hayata adım atmak….Hoşgeldin biz
Saklambaç,ben,sen ve gülücükKitap Alıntısı
" Hadi öyleyse saklambaç oynayalim. Eger
kalbime saklanirsan seni bulmam zor olmaz. Ama kendi kabugunun ardina saklanirsan, kim ararsa arasin beyhudedir.
Bir kadin bir gülücükle de örtebilir yüzünü."
ÇözümKitap Alıntısı
Ebeveynlerinizi suçlamak, geçmiş
bir zamani suçlamak, bir olayin magduru oldugunuzu düşünmek, tüm bunlar sizin tekrar tekrar enkarne olmaniza neden olan bir etki-tepki zincirini oluşturur. Çözüm ise son derece basittir: Geçmiş de dahil olmak üzere, o tutumu ve o sorunu hiçbir súsleme yapmadan, oldugu gibi görün. Eger bunu yapabilirseniz, o zaman siz perde kalkana dek kötü büyücünün gözlerine bakabilen ve perde kalktiginda aslinda o büyücünün
bir yüzünün olmadigin gören bagimsiz bir varlık oldugunuzu göstermis olursunuz.
Bir aski paylasmak için çok geç,
bir paylasima asik olmak içinse erken...
Beni sevda yerimden vurdu yine zaman...
Simdi sana söylenecek tek cümle:
Bende sana yetecek kadar ben kalmadi...
