Kendisiyle çelişen, sanata uzak olmamdan mıdır nedendir bilemiyorum ama garip bir kitaptı. Bence vasattı. Kendiyle çelişen dediğim, "300 sayfa bir kitap yazmışsanız, bunu 100 sayfaya indirmeye çalışın." Demiş ve kitap 323 sayfa. Ama nasıl 323 sayfa? "2 sayfa yazı 2 sayfa boş, 1 buçuk sayfa yazı 2 sayfa boş." şeklinde... Yalan yok - belki de amaç buydu- sıkılmadan okuyabiliyorsun bu sayede ama yine de acıdım o boş sayfalara. Kitabın bir yerinde "Sarı ile maviyi karıştıran yeşil olur. İki kere iki dörttür." yazıyordu.
Her şeye rağmen, sanatla ilgisi olanlara belki yaratıcılık ve kendini bulma yolunda yararı olabilir. Benimkisi biraz "Eşek hoşaftan ne anlar." hesabı işte. Yine de Benlik Prizması bölümünü beğendim. Yaşama dair, insanın bakış açısını genişletebilir, farklılaştırabilir.