Asya
@AsyaBrooks
Dijital Tasarım
Üniversite
İstanbul
New York
703 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dikkat: Bu kitap size ağır gelecek ama iyi gelecek!Edebiyat
Sistemi, inanışlarımızı, düzen sandığımız her şeyi kemiklerine kadar sıyırıp bizi o korkunç iskeletle yüzleştiren yazarımıza teşekkür ediyorum.
Oktay Volkan benim yıllar önce keşfettiğim bir kalem. Şimdiye kadar yazdığı her kitap ayrı bir edebiyat şöleniydi. Oktay Volkan'ın kitapları size bir olay akışından fazlasını verir. Üzerine çok iyi düşünülmüş düşüncelerle bir fikirler yığını ve altmetin sunar. Öyle ki bu yazarın kitaplarını okuyup bitirdiğinizde dünyaya bakış açınızda değişiklikler olur. Farklı düşünmenizi sağlar. Benim gözümde filozoftur. Düşünce üretir. Üretilmiş düşüncelerden beslenip onları tekrar etmez. Yeni düşünce şekilleri sunar. İnceleme yazımdan önce bu yönüyle gizli bahçem dediğim bu yazarı tavsiye ediyorum.
Şekerim öncelikle sizi uyarmam lazım, Ahir Zaman çok sert bir kitap. 
Chuck Palahniuk delisi olduğumu, 
Hakan Günday 'a bayıldığımı önceki incelemelerimde de görebilirsiniz. Bu tarz yazarları, yeraltı edebiyatını seviyorsanız. Ahir Zaman sizin için kült bir eser olacaktır. Yazarımızın da Palahniuk ve Günday okuru olduğunu paylaşımlarından görmüştüm. Hatta bu kitapla ilgili sosyal medya paylaşımında Palahniuk'a hayranlığını gizlememiş. Ahir Zaman tam da bu tarzın zirvesine göz kırpan bir eser olmuş. Yazarın 
Kediler Cennete Gider adlı eseri de aslında çok tatlış bir kitap gibi gözükse de depresif anlatımıyla yine yeraltı edebiyatı şemsiyesine girebilecek bir romandı. Ama Ahir Zaman... Ahir Zaman'a ben aşık oldum ya... Ayol kitaba aşık olunur mu, oldum işte.
Tanrıyı temsil ettiğini düşündüğüm Rahman Cece adında, dünyayı yöneten bir patronun şirketinde sıradan bir çalışan olan Ahir Zaman adlı bir karakterin içsel başlayan dönüşüm yolculuğunun, Şeytanı temsil ettiğini düşündüğüm Şiva Haris ile yollarının kesişmesiyle yaşananları anlatıyor kitap. Bu arada Ahir Zaman,
Chuck Palahniuk delisi olduğumu, Hakan Günday 'a bayıldığımı önceki incelemelerimde de görebilirsiniz. Bu tarz yazarları, yeraltı edebiyatını seviyorsanız. Ahir Zaman sizin için kült bir eser olacaktır. Yazarımızın da Palahniuk ve Günday okuru olduğunu paylaşımlarından görmüştüm. Hatta bu kitapla ilgili sosyal medya paylaşımında Palahniuk'a hayranlığını gizlememiş. Ahir Zaman tam da bu tarzın zirvesine göz kırpan bir eser olmuş. Yazarın Kediler Cennete Gider adlı eseri de aslında çok tatlış bir kitap gibi gözükse de depresif anlatımıyla yine yeraltı edebiyatı şemsiyesine girebilecek bir romandı. Ama Ahir Zaman... Ahir Zaman'a ben aşık oldum ya... Ayol kitaba aşık olunur mu, oldum işte.
Tanrıyı temsil ettiğini düşündüğüm Rahman Cece adında, dünyayı yöneten bir patronun şirketinde sıradan bir çalışan olan Ahir Zaman adlı bir karakterin içsel başlayan dönüşüm yolculuğunun, Şeytanı temsil ettiğini düşündüğüm Şiva Haris ile yollarının kesişmesiyle yaşananları anlatıyor kitap. Bu arada Ahir Zaman,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şekerim kitabı okuyalı uzun zaman oldu aslında bir inceleme yazasım yoktu ama dün gece cinleri tepeme getiren bir inceleme okudum. Ecdadından bihaber bir abla kitap hakkında şöyle bir yorumda bulunmuş "Kitapta çok fazla küfür var bizim ecdadımızın ağzından tekbir eksik olmazdı cart curt..." Hani herkes kitap okumalı denir ya katılmıyorum şekerim. Bunlar okumasın. Bunların eline kimse kitap vermesin çünkü okuduklarını anlamamaları bir kenara, bir de kitabı kötüleyen yorumlar yapıp saygısızlık ediyorlar.
Kitabı övmeme bence gerek yok İhsan Oktay Anar edebiyatımızın zirvesinde ışıldayan bir güneş gibi. Anar'ın elinden kötü kitap çıkmaz. Son derece sürükleyici bir dönem kitabı. Fantastik-bilimkurgu-gizem yan türü diyebiliriz. Anlatım büyüleyici. Yani öyle güzel bir kitap ki siyasal islama bulanıp hayatı o çerçeve dışında görüp yorumlayabilme yetisini yitirmiş insanların sevmeyeceği kadar güzel bir kitap. Oradan pay biçebilirsiniz!
Sabah akşam ecdadım da ecdadım diye yatıp kalkan, düşünce yapısı AHaber ile şekillenmiş biri değilseniz kitaba en az 8 puan verirsiniz ki ben de 8 verdim. Şiddetle tavsiye edilir.
Öncelikle kitap çok kötü bir kitap değil. Peki ben neden 5 verdim? Anlatayım...
Asosyal, duygusal açıdan Gülseren Budayıcıoğlu tedrisatından geçmişçesine bir ruh haline sahip, derdini seveyim(!) dedirten travmaların izlerini taşıyan karakterler ile derinlik yaratmaya çalışan, bu şekilde içeriğe derinlik verdiğini sanan yazarları oldum olası sevemedim şekerim.
Bu yazar zaten önceki kitaplarında da yine aynı şablonu kullanarak ilerliyordu. "Yılın kitabı" diye ağzımıza burnumuza sokulmaya çalışılan bu kitapta da yine kendini tekrar etmiş.
Ya gerçekten bu kitap piyasasındaki trendleri kim yönetiyor, okurlara "bunu okuyacaksınız" diye kim dayatma yapıyor çok merak ediyorum. Neredeyse bir yıl şu kitabı okumamaya direndim çünkü biliyordum başıma geleceği, sonunda merakıma yenildim ve sinir küpü gibiyim şu anda!
Tamam bu facia bir kitap değil. Kağıt israfı da denemez. Ne bileyim kepazelik de diyemezsin. Ama bu iyi bir kitap değil şekerim. Tanrı seni inandırsın değil ayol. Şu kitaba 10 üzerinden 5'in üstünde puan veren kendine okur mokur demesin. Çok ciddiyim. Bu zevkler mevkler meselesi de değil. "Ben okudum beğendim" denip geçilecek bir şey de değil. Vasat vasattır. Sana göresi bana göresi yoktur. Misal bir kitap iyi olur sana göre 7'dir bana göre 8'dir puanı o ayrı mesele. Ama vasat bir kitap, vasat bir kitaptır.
Ben artık 200-300 tane bookstagramın güdümüyle bir kitabın "Oku oku oku" diye kendine okuyacak güzel bir kitap arayan insanlara dayatmasından çok sıkıldım. Biz hangi ara yetersiz eserlere bu kadar çok prim vermeye meraklı olduk anlamakta güçlük çekiyorum.
Kardeş kavramının üstünde gezinmiş, toplumun normal tanımı üzerinde bir şeyler söylemeye çalışmış, kişi-toplum ilişkisi üzerinden bir dert yanmaya çalışmış ama kitap kocaman bir karın ağrısına bir kabızlık
SARI YÜZ size de bir yerlerden aşırılmış gibi geldi mi?Edebiyat
Sarı Yüz başka bir eserden intihal yapılmış hissi vermiyor mu? Durun önce bir girizgah yapayım. Ardından bombanın fitilini ateşleyeyim.
Şekerim öncelikle bu kitabı sosyal medya baskısıyla okuduğumu kabul ederek yazıya başlayayım. Lansmanına giden arkadaşlarım oldu, kitabın şişirilmesi için yapılan ricalar kulağıma geldi. Bununla birlikte kitabın zaten şişirilmesine gerek yok uluslararası platformda iyi satış yapmış bir eser. Kitabın ticari başarısı bence takdiri hak ediyor.
Peki ya içerik? Bu kitabı okumak isteyen, henüz okumamış bütün herkes lütfen ama lütfen öncelikle başrolünde Cuba Gooding Jr.'ın oynadığı 1998 yapımı (Evet biliyorum çoğunuz o tarihlerde doğmamıştınız.) "A Murder Of Crows" adlı filmi izlesinler. Bu filmi izledikten sonra Sarı Yüz'ü okuduğunuzda aslında ne kadar zayıf bir kitap olduğunu hissedebiliyorsunuz. Çünkü kitap size sadece yazarın zihin akışını sunuyor.
Kitabın dili oldukça rahat bir okuma sunuyor. Cümlelerin üstüne çok fazla düşünmek zorunda kalmıyorsunuz. Ve bu iyi bir şey mi bilmiyorum. (!)
Athena adında çok başarılı, kariyer sahibi bir yazar ve June, Athena'nın saçma bir ölümünün ardından June, onun taslak halindeki bir kitabını alır ve uyarlayarak yayına sunar. İşte tam olarak burada "A Murder Of Crows" filmi gözümün önüne geldi. Kitap orada zaten bitti benim için. Çünkü konu aynı olunca kıyaslamamak elde değil.
June ile bahsettiğim filmdeki Lawson Russel karakteri birbirlerine o kadar çok benziyorlar, o kadar çok benziyorlar ki... İç yapıları, narsistlikleri, manipülatör halleri, mağduru oynamaları...
Çok açık bir şekilde şunu söyleyebilirim Sarı Yüz, A Murder Of Crows'ta işlenen konuyu birebir şekilde çalmış. Bunu demekten asla bir adım geri atmam. Resmen çalıntı bir konu. Tek yaptığı şey, A Murder Of Crows'taki gerilim ve gizem
Reklamlar bittiyse gerçeklere gelelim
Eveeet... Şekerim yeterince reklam yapıldıysa biraz gerçek kitap incelemesine gelelim mi? Gelelim. Kitap kafadan 10 üzerinden 1 alır mı? Alır. Neden? Öncelikle hızlıca konuya bakalım:
Çoğu göçmen ve çekirdek sayılmayacak kalabalık ailelerin yaşadığı bir sokağımız var. Anlatıcı karakter Mert de ailesiyle bu sokağa taşınıyor. 90'lar klişesi denebilecek pek çok şeyin harman edildiği bir anlatım içinde işte acı tatlı bir şeyler yaşıyor spoiler vermeyelim. Sokaktaki insanların Yeşilçam filmleri tadında dayanışmaları vs. derken kopuk kopuk ilerleyen hikaye biraz acıklı bitiyor.
Peki ben neden 1 verdim? Şimdi bu kitaba verilen puanlar 4-6 civarında olsa haydi çok beğenen 7 vermiş olsa ben de muhtemelen 5 verir kapatırdım konuyu. Ancak incelemelere bakınca gerçekten insanların değerlendirme değil reklam yaptığını gördüm. Kitabı okumadığı yorumundan belli olan kişiler 10 verip geçmiş sığ cümlelerle. Tabi bunda sanırım kitabın tanıtımı yapılırken dağıtılan kozmetik ürünlerinin de etkisi var :)
Ayol bir kitabın tanıtımı yapılırken yanında eşantiyon olarak ne bileyim ayraç verirsin, not defteri verirsin haydi eşlik etsin diye kahve de verirsin de kozmetik ürün ne alaka? Söz konusu kozmetik markasının deli gibi reklamı döndü bu kitabın tanıtımı uğruna. Ve artık kitabı tanıtmakla "görevlendirilen" okurlar nasıl bir borçlu hissettilerse kendilerini dayamışlar 9'lar 10'lar of of of... Yani gerçekten biraz abartmadınız mı arkadaşlar?
Güya dünya klasikleri, modern dünya edebiyatı okuyan okurlar var şu kitaba inceleme yazanlar arasında. Elbette az kitap okuyan edebiyat kültürü sınırlı olan birkaç kişi bu kitaba 10 verebilir elbette ama Fosse, Ernaux vs. okuyan okurların bu kitaba 10 vermesi kahkaha sebebi.
Evet bu kitap özellikle nostalji sevenlerin, klişelere doymayanların, yarın