Ares ares
@Ates8
Bilim, kendimizi ve başkalarını kandırmamanın en gerçek yoludur.
266 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Bazı ağır hastalıklar bilinç sapmalarına ve hatta bilincin tüm olarak yitirilmesine yolaçtığı gibi, bedensel duyu organlarının harap olmasıyla düşünceler de ortadan kalkar. Bu da göstermektedir ki, manevî olgular maddî olgulara dayanır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Marx'a göre, toplumdaki asıl bölünmeler ve sonuçta oluşan toplumsal · tabakalaşmanın tüm biçimlerinin temelleri ekonomik niteliktedir, yani özel mülkiyete sahiplikle ilgilidir. Marksist sosyolojiye göre toplumlardaki eşitsizlik, bölünme, hiyerarşi ve aynmların nedeni, asıl olarak ekonomik ilişkilerde bulunabilir. Aynca, bu ekonomik ilişkiler, ancak tarihsel çözümlemeyle anlaşılabilir. Bu nedenle Marksist sosyoloji çoğu zaman 'tarihsel materyalizm olarak tanımlanır. Oysa, Weber'in çalışmalarını izlediğimizde, toplumsal tabakalaşmanın birçok boyutunun (ömeğin güç/iktidar, ekonomik ve kültürel farlılıklar) olduğunu görürüz. Bundan dolayı, daha karmaşık ve kapsayıcı bir toplumsal tabakalaşma kuramına gereksinimimiz olduğu söylenebilir.
Yemek törenlerinden bu noktada söz etmek gerekti, çünkü modern çağda topluluk ruhundan yoksun olduğumuz özellikle yemek yeme biçimimizde açığa çıkıyor. Çağdaş dünyada arkadaşlarımızla birlikte güzel yemekler yiyebileceğimiz yerler tabii ki var -sadece restoranlarının sayısı ve niteliğiyle övünen kentler bile var günümüzde- ancak yabancıları arkadaşlara dönüştürebileceğimiz yemek yeme yerleri neredeyse dünyanın hiçbir yerinde yok.
Çağdaş restoranlar sözde bir sosyalleşme mekanı olduklarını sürekli yineleyip dursalar da, sosyalleşmenin yalnızca kötü bir taklidini sunmakla yetiniyorlar. Akşamlarını restoranda geçiren insanların sayısı düşünüldüğünde, bu tür yerlerin adımızın bile bir öneminin olmadığı o soğuk ıssızlık duygusundan kaçıp sığınılan yerler olduğu akla geliyor. Ancak bu yerlerde, içeridekilerin birbirleriyle tanışmalarını, başkalarına karşı takındıkları şüpheci tavırdan kurtulmalarını, kendilerini sürekli içine hapsettikleri klanlardan dışarı çıkmalarını, kalplerini açmalarını ve başkalarıyla gizli kırılganlıklarını paylaşabilmelerini sağlayacak düzenli bir organizasyon yoktur. Önemli olan, bu tür bir organizasyonun varlığı da değildir zaten; sürekli yemeğe ya da dekora vurgu yapılır, insanların duygularını geliştirip birbirleriyle paylaşabilecekleri koşulları yaratma becerisinden hiç ama hiç söz edilmez. Bir restoranda, evdekinden farksız olarak yemeğin kendisi -dana etinin pişmişliği ya da kabağın yumuşaklığı- asıl sohbet konusu haline gelmişse, hayatımızda bir şeyler kesinlikle yanlış gidiyor demektir.
Restoranların düzenli müşterileri, restoranlardan genellikle geldikleri gibi çıkarlar; yaşadıkları bu deneyim onlara yalnızca var olan kabile ayrımlarının bir kez daha ne kadar geçerli olduğunu gösterir.Ayinlerin yararlarından ve çağdaş yemek yeme
Topluluk organizasyonlarında en ince ayrıntısına kadar düzenlenmiş bir etkinlik programından yararlanmak, bir grup insanı birbirleriyle kaynaşmaları için öylece kendi kendilerine bırakmaktan her zaman daha iyi sonuç verir.
Ayin, bize aynı zamanda modern dünyaya özgü kimi çatlakları onarmak için kullanabileceğimiz birkaç düşünce de verir.
Bu düşüncelerin ilkinde, insanların grup kavramıyla ilgili heyecan duymalarını sağlayacak çekicilikte bir yer bulup onları oraya yönlendirme projesi yer alır. Böyle bir yerde toplanma daveti, insanları korkuyla örülmüş, artık alışılmış olan bencilliklerini bir süreliğine askıya alıp topluluk ruhunu neşe içinde benimsemeye ikna edebilir. Modern topluluk merkezlerinin bir çoğunda böyle bir şeyin yaşanması pek de mümkün görünmüyor; çünkü bu tür merkezlerin görüntüsünde, topluluk olarak yapılan herhangi bir şeye katılmayı önermeyen, bu tavırlarıyla da kendi varlık nedenleriyle çelişen bir hava egemen.