Atinalı Tüccar
@AtinaliTuccar
7 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hatırlanmak İçin YaşamakEdebiyat
Zweig'ın 1910 da yazdığı bu eserde sürgün hayatının yalnızlığını kaldıramayan bir kadın anlatılıyor.Bu kadın gerçekten yaşamış bu arada;
wikizero.biz/index.php?q=aHR...
Hepimiz ismimizin yaşamasını,öldükten sonra hatırlanmayı önemseriz.Tarihe geçmek,insanlar tarafından hatırlanmak çoğu insan için yaşama sebebi bile olabilir.Biliyorsunuz biz öldüğümüzde bizi gören son kişi yani torunlarımız vs öldüğünde hiç yaşamamış gibi olacağız.işte bu kitapta bu duyguyu yaşayan bir kadın anlatılıyor.
Madame de Prie'nin kişiliği çok özgün.Bilirsiniz insanların büyük çoğunluğu yalan söylese de bunu ahlaksızlık olarak görür.Hem dini hem vicdani sebeplerden ötürü.Bu kadın saray hayatında türlü entrikalarla iç içe yaşamış,şantaj yoluyla bir servet elde etmiş.Daha sonra sürülmüş.Sürülmesinin sebebi kitaba göre halkın kadının yolsuzluklarından nefret etmesi.Kral da iktidarını sağlamlaştırmak için bu kadını sürüyor.
İnsanlarla iç içe büyümüş olan Madame De Prie sürgün hayatının yalnızlığını,monotonluğunu kaldıramıyor.Yalan söyleme ihtiyacı duyuyor bunun için alt kademeden bir köylü çocukla oyun oynuyor aşk üzerinden.Bu şekilde hem yalnızlığını hem de yalana olan açlığını gidermeye çalışıyor.
Genel olarak bu kadının psikolojisini anlatıyor kitap.Anlatım tarzı mükemmel.Olay-betimleme dengesi yerinde olmuş.Buradan sonrası Spoiler
SPOİLER BAŞLANGICI
Açıkçası kadının intihara giden sürecini psikolojik olarak mükemmel anlatmış.Kısa ve öz bir hikaye.İntihardaki amacı tam olarak kişiliğine uyuyordu bu yüzden kitabın içinde yaşadım sanki.
Kadın yalan söylemeyi,insanlar arasında bulunmayı,isminin yaşamasını çok istiyordu gerçekten.Sonunda aldığı mektupta 2-3 yıl sonra Paris'e
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zweig'dan 4 hikayeEdebiyat
4 adet kısa hikaye barındıran güzel bir kitap.Son hikaye olan ''Kadın ve yeryüzü''hariç hepsi güzel hikayelerdi benim için.Son hikaye ise genel olarak betimlemeler,insan-doğa arasındaki benzerlik ve yansımalar üzerineydi.Beğenmedim.
3. hikaye olan ''Geç ödenen borç''bence en iyi hikayeydi.Verdiği mesaj''Mutluluğu elde etmenin yolu başkalarını mutlu etmektir.''Bu mesajı olaylar üzerinden çok güzel vermiş.''Olağanüstü bir gece''de de aynı mesajı veriyordu Zweig.
Kısacası genel olarak iyi bir kitap.Fakat Zweig'in diğer eserlerine göre daha aşağı seviyelerde kalmış bence.
Genel ve kitabın sonuna dair görüşlerEdebiyat
Okuduğum ilk bilim kurgu romanı.İş bankası kültür yayınlarından okudum.Kitabı çok beğendim.1895 yılında,yazar 30 yaşındayken yayımlanmış.
Kitapta 802701 yılında insan türünün durumunu görüyoruz.İşçi ve zengin sınıf arasındaki ayrım o kadar büyümüş ki 2 farklı tür olarak evrimleşmiş insanlar.Yeraltında zifiri karanlıkta yüzbinlerce yıl kalmış işçiler o şartlara göre uyum sağlamışlar.Karanlıkta görebilen ve aydınlıkta kör olan,çok hızlı hareket edebilen türe dönüşmüşler.Yeryüzünde yaşayan zengin sınıf ise tüm sorunları çözmüş.Yiyecek,kıyafet gibi gereksinimleri yeraltındaki işçilerden temin etmişler.Vahşi hayvan,savaş gibi tüm sorunlar ortadan kalkmış.İnsanlar hiçbir soruna kafa yormadan tam bir rahatlık içinde yaşamışlar yüzbinlerce yıl.Bu da onların evrimsel olarak zeka bakımından gerilemesine ve 800 bin yıl sonra insanların 5 yaşındaki bir çocuğun zeka seviyesine düşmesine sebep olmuş.Yazar ''Kullanılmayan,rahatlık içindeki zeka körelir.''diyor yani.
Yazarın genel düşüncesi insanların kurdukları medeniyet sonrası genel,sorunsuz bir yaşama ulaşacağı ve daha sonra bu sorunsuz yaşamın evrimsel olarak zekayı gerileteceği yönünde.O kadar yozlaşmışlar ki yazıyı,ateşi bile unutmuşlar.
Gerçekten 1895 yılına göre mükemmel bir roman.Yazar biyoloji bilgisini belli etmiş kitapta.İyi bir biyoloji eğitimi almış.Evrim'in savunucularından Darwin'in fikirlerinden etkilenmiş.
SPOİLER BAŞLANGICI KİTABIN SONUNA DAİR
Kitabın sonunda Zaman Gezgini'nin gitmesinin ve dönmemesinin aklıma gelen nedenleri;
1)Kitapta başlarda,ilk zaman yolculuğunda durduğu zaman bir cisimle uzayda çakışırsa bir patlama olacağından bahsetmişti.Belki fotoğraf makinesini alıp gittiğinde yolculuktan sonra durduğunda ölmüştür.
2)Belki geçmişe veya geleceğe gitmiş ve orada öldürülmüştür.Çünkü 802701 yıl
Lyon'da Düğün-İki Yalnız İnsan-Wondrak
İçerisinde 3 güzel hikaye var.3 hikaye için de ayrı inceleme yazacağım.
1.Hikaye:Lyon'da Düğün
Fransız İhtilali'nde yaşayan karşı devrimciler(napolyon'un devrimine karşı eski krallığı savunan halk ve askerler)den olan iki aşığın tesadüf eseri hapishanede birbirine kavuşmasını ve bir sonraki gün idam edileceklerini bildikleri halde hapishanede yaşadıkları ''kavuşma sevinci''ni anlatıyor.
SPOİLER BAŞLANGICI
Benim burada ilgimi çeken,öykünün sonunda hapishanedeki tüm insanlar öldükten sonra ''yaşanan o mutlu an''ın yok olması,değersizleşmesi.Olaylar o olayı bilen,hafızasında taşıyan insanlar ile yaşıyor.O insanlar öldükten sonra çiçekli taç gibi bir nehirde yavaşça kaybolup yok oluyorlar.
SPOİLER BİTİŞ
2.Hikaye:İki Yalnız İnsan
3 hikayeden en kötüsü bence buydu fakat diğer 2 hikayeye göre kötü.Genel olarak yine güzel bir hikaye.İki kişi var bu hikayede.İkisinin de ortak yanı fiziksel dezavantajlarının olması ve toplum tarafından alaya alınmaları.Biri çirkin,biri sakat.Bu iki kişinin diyaloğunu,dertlerini birbirlerine anlatarak içlerini dökmelerini ve birbirlerine sıcak bakmaya başladıklarını görüyoruz.
3.Hikaye:Wondrak
Mükemmel bir öykü.Bu kadar az sayfada okuyucuya verebileceği zevk ve anlam ancak bu kadar fazla olabilirdi.
Savaş karşıtı olan Zweig bu eserinde doğuştan çirkin olması sebebiyle yaşam boyu alay konusu olarak yaşayan ve çocuğunu savaşa vermek istemeyen bir anneyi anlatıyor.
SPOİLER BAŞLANGIÇ
Öykü'nün ismi neden Wondrak onu anlamadım sadece.Wondrak orada çok belirleyici birisi değil.Son 10 sayfayı yayıncı tamamlamış.(Kadının oğlunu saklamak için ormanın gizli yerindeki kulübeye gidişinden itibaren yayıncı tamamlamış.)
Belki de Zweig kitapta Wondrak karakteri için daha başka şeyler düşünüyor olabilirdi.Çünkü başta kadını uyarması,onun şahiti olması gibi
Okunuş/akıcılık:Öncelikle,yazarın okuduğum diğer öykülerine(satranç,amok koşucusu,korku)göre okunması zor,daha betimleme ağırlıklı bir kitap.Betimleme çevreden çok psikolojik betimlemelerden oluşuyor.Olaylar çok kısa.Psikolojik tahlillerin uzunluğu yer yer bunaltabiliyor okuyucuyu.Akıcı değil.Zaten betimleme ağırlıklı durum öykülerinden de akıcılık beklenemez.
Konu:Zweig bu hikayede seçkin/üst tabakadan olan,maddi isteklerini ve arzuladığı lükslere kolaylıkla ulaşabilen birisinin 13 haziran'ın''Olağanüstü bir gecesi''nde yaşadığı değişimi anlatıyor.Hayatında herşeye kolaylıkla ulaşabilmekten sıkılmış,hayattan zevk almayan,monoton ilerleyen hayattan bezmiş bir durumdan yaşadığı birtakım olaylar sonucu tekrar ''yaşam dolu''hale gelmesini anlatıyor.Konusunu ve işleyiş tarzını beğendim.
Genel:Konusuna ilgi duyan kişiler okuyabilir fakat ''kısa bir kitap hemen çerez niyetine okur bitiririm.''diyerek almayın sakın.Çünkü gerçekten okunuşu çok zor.Zweig'in öykülerinde en az beğendiğim kitap buydu.
