Ayşe Erkocaaslan
@Avengemv
Şu anda okuduğu kitaplar
Hasretinden Prangalar EskittimŞiir
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Peki ama nedir senin öğretilerden, öğretmenlerden öğrenmek istediğin ve sana öğretmenlik edenlerin bir türlü sana öğretmediği? ve şu yanıtı verdiğin soruya: Hikmetin ve iç yüzünü öğrenmek istediğim şey bende; kurtulmak, alt etmek istediğim şey bende ama alt edemediğim. Sadece yanılttım, sadece kaçtım ondan, sadece saklanıp gizlendim. Doğrusu dünyada benim, bu benim kadar bu yaşıyor olduğum başka biri gibi ve başkalarından ayrı biri olduğum Siddhartha bilmecesi kadar kafamı başka bir şeye kurcalamadı ve dünyada kendim kadar Siddhartha kadar az bildiğim başka hiçbir şey yok.
Altı Harfli Bir Tatlı: Meltem
Meltem, babası tarafından babaannesine bırakılmış, annesi tarafından terk edilmiş; babasının ikinci karısı ve çocuğuyla olan hayatını izlemiş bir kızdır. İçindeki yaralarıyla büyümüştür. Ne arkadaş edinmeyi bilmiştir ne de arkadaş olabilmiştir. Herkes onu dışlamıştır. Fakat büyüdüğünde, babaannesi öldüğünde evlenmiş ve kurumsal bir hayatta işe başlamıştır. Evliliği de çok ilerlememiş, boşanmış ama kurumsal hayatta yükselmiştir.
Selime teyze ise kocası öldükten sonra beş tane çocuğunun yanında sığmamış; önce büyük evinden küçük bir eve taşınmış, oradan köye gitmiş ve orada Meltem’le tanışmıştır. İkisi de birbirine hikayelerini anlatır. Bana ikisinin hikayesi de koydu ama en çok Meltem’in koydu.
Meltem, babaannesinin tatlılarından bahseder: sütlaç, keşkül, mozaik pasta ve daha nice tatlı… Dedesi de sürekli bulmaca çözer. Hatta bir kere sormuştur: altı harfli bir tatlı. Meltem yıllar sonra tarif defterinin arasından bulur bu bulmacayı. Altı harfli bir tatlı… Dedesi cevaplamıştır. Meltem işte bu anda gözlerim çok doldu.
Selime teyzenin nereye gittiği, çocukların onu nasıl karşıladığı bir muammadır. Fakat Meltem’in Fırat’la olan muhtemel mutlu sonu biraz tatmin etti beni; kitabın sonunda sütlaç yaparak.
Belki de iplere ihtiyacın yoktur. Kendi elinde olmasına bile… Ben kadere inanırım. Her şey önceden belli; ne olacağı, kiminle olacağı belli. Hiç kimse değiştiremez. Sen sadece rolünü iyi oynarsın ya da oynamazsın, bu kadar. Kes bütün iplerini. Sen kukla değilsin. Kaderinin hakkını veren müthiş bir oyuncusun. Zaten yapmışsın. Bırak “öyle olmuştu, böyle olmuştu” demeyi. Olan biten her şey bizi bugüne hazırlamak içindi. Talihsizlikler de öyle.
