Aymaz
@Ayma_z
Re'lar
Deukalion oteli
19 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Yeni nesil sherlock·376 syf.·
8/10
2026 1. kitabı
Holly jackson'ın "iyi bir kızın cinayet rehberi" romanlarından sonra okuduğum ilk romanıydı. Kurgusal bağlam çatışmasını ilerletmiş, sekiz saat gibi kısıtlı bir zamanda giderek beliren karakteri, kişiliklerini ve küçük bir dünyada bile koca bir dünyanın yansımasını göstermeyi başarmış.
Bir karavanda kalan altı arkadaşın hayatta kalma mücadelesini anlatıyor.
Keskin nişancı "sırrı ver." Diyor sonrası "sineklerin tanrısı"
Bir zaman sonra asıl tehlikenin içeride mi yoksa dışarıda mı olduğunu kestiremiyordunuz.
Karakterler davranışlarıyla asıl tehlike ana karakter dahi olabilir, dedirtiyor.
Karavandaki altı kişiden kimsenin masum olmaması ise kitabın en can alıcı kısımlarından. Yine de bu onların öldürülmesine hak mı kılar?
Hangi suç işlendikten sonra işleyen öldürülmelidir?
Benim yalnızca bir fikrim var.
Kitabın sonu kesinlikle beklenmedik bitiyor, sizleri de şaşırtacağına eminim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mutlu olmak için hayatın fazla karmaşık olduğu hissi...Hayat ve İnsan
Puan vermedi
Arayan elbet aranır, diye bir şarkı sözü vardı, kitabı bitirince bunu düşündüm. Hyunam-Dong Kitabevi hayat denen gömleğin düğmelerini ince ince işlemiş bir avuç insanın birbirleriyle tanışmasını ele alıyor.
Doğru düğmeler ne kadar altından işlenmiş olsa da bazen karşılarında geçirilecek bir delik olmadığını göremiyoruz.
İyi bir üniversite her zaman iyi bir iş garantisi sunmuyor.
İyi bir iş her zaman güven hissi oluşturmuyor.
Hayallerinin gerçekleşmesi her zaman yaşayacağınızı sandığınız hayalleri vadetmiyor.
Hiçbir şeye ilginiz olmaması canınızın yanmayacağı anlamına da gelmiyor.
İş o ki, bazen bunları yaşamak bile hayal kırıklığı oluşturabiliyor. Hayattan bezdiriyor. İyi bir üniversite, iyi bir iş, hayallerin gerçekleşmesi karların üzerine yağan kül gibi hissetirebiliyor bazen.
Her biri toplumsal başarı için canla başla çalışmış buna rağmen içsel başarılarını yaşayamamış kişilerdi.
Kitabevi ise onlara kendi yollarını bulmaları ve savruldukları nehirde akmaları için yol gösterir hale gelmişti.
Okurken kendinizi onları çok uzun zamandır tanıyormuş ve içimizden sevdiğimiz birileriymiş gibi hissediyor ve yabancılık çekmiyoruz. Karakterlerin ufak başarılarıyla bile övünebileceğimiz güvenli bir yer.
Herkesin kendi içerisinde bir doğrusu olabileceğini ve bunu yaşamanın başkalarına yanlış gelse de sizin doğrunuz olmasımda bir sakınca olmayacağını söylüyor, kendinizi dinlemenizi ve iç sesinizle konuşmanızı hatırlatıyor.
Şöyle diyor; "Bana kalırsa uyum içindeyim ama başkaları uyumsuzluk olarak görüyor."
Karakterlerin her biri olgunlaşacak vakti bulmuş, dinginliği arayan ara sıra kaybolan insanlardan oluşuyor.
Güvenli, soft bir sığınak arayanlar için uygun bir kitap. Yazım dili anlaşılır ve iyi demlenen bir kahve kıvamında. Karakterlerin her biri derinlikli. Dışlanmış bir
Kötüler şehri 1
Puan vermedi·480 syf.·
2025 2. kitabı
Spoiler içerebilir.
Evrenin içeriği beğendiğiniz pek çok fantastik evrenle yaraşır düzeyde olmasına rağmen karakterlerin birbirlerinin moruncusu olması kitabı oldukça baltalamış.
Nasıl? Çoğu kadın karakterin birbirine benzer olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim, sadece biri daha şeytandır, biri daha çıkarcıdır... evet, değişik geçmiş hikayeleri vardı, buna rağmen ben gözle görülür bir fark görmememin yanında onları gerçek birer insani yapıda da görmekte zorlandım. Belki karakter derinlikleri bana göre değildir.
Erkek karakterlerde Giray hariç birbirlerinin aynısıydı. Sadece biri daha ön planda tutulup daha umursamaz olmuş.
Yazar kurgu sıralamasını harika ilerletmiş, açıklanma sıralaması bile yerli yerinde uygun bekleme alanları altındaydı fakat beni sıkıca tutup kendi yolunda sürükleyerek götürmedi.
Betimlemeleri (yüz ifadelerinin detaylandırılması, postür betimlemeleri, mekan betimlemeleri, kamera açısındaki betimlemeler, duygusal betimlemeler...) çok iyiydi. Açıkçası kitabı okumama yardımcı olan da bu gerekçelerdi.
Ana karakter çifti maalesef ki ben uyumlu bulamadım. Çiftin arasındaki ilişki bana daha çok elinizi silmek istediğiniz havlunun elinizden daha ıslak olması ve havluya dokunmadan bu durumu fark edememeniz gibiydi.
Diğerlerinin çarpıcı bulduğu ifadeleri ben kitapta okurken daha çok 'bu cümle burada ne alaka?' Diyerek okuduğumdan zevk alamadım.
Kadın karakterimizin tek başına verdiği mücadele, kaçma girişimleri ve siyah bölgeden kaçabilmesini okumak sahiden zevkliydi. Karakterimiz güçlü, boyun eğmeyen, dirayetli kalıbını sonuna kadar uyuyor. Sadece birkaç bölüm devam ettirmek yerine kitabın sonuna kadar bu dirayeti koymak karakterin en iyi özelliklerinden biri.
Kısacası evreni harika,
Kurgu sıralaması yerinde,
Betimlemeleri en sevdiğim kısım,
Karakterler ise
Komedi·352 syf.·1000Kitap
6/10
2024 6. kitabı
Spoiler içerir
Eğer kötü bir hafta geçirdiyseniz bu kitap biraz sizi neşelendirebilir. Absürt komediyle yazılmış bir cinayet ökyüsü. Tabii ki diğer cinayet romanlarıyla kıyaslanmadan okunması gerekiyor. Sıradan bir cinayet ya da gizem örgüsü yok. Katil belli! Dahası zaten katilin gözünden okuyoruz kitabı. Zavallı Meddy aslında birini öldürecek biri değil ama madem öldürdü battı balık yan gider psikolojisiyle devamını getirip cesetten kurtulmaya çalışıyor. Ve onu asla yalnız bırakmayan, öncelik sıralamaları pek doğru olmayan annesi ve teyzeleri de imdadına yetişiyor. Fakat bu iyi mi kötü mü okurken kararsız kalıyorsunuz. Asyalı ailelerin birbirine bağlılıkları ve bu bağlılıkların getirdiği bazı sorunlar güzel şekilde işlenmiş. Okurken kalabalık bir ailedeyseniz kendinize ait parçalar bulabilirsiniz. Ve bilirsiniz ki, kalabalık aileler sorun çözmek istese de genelde daha çok sorun oluşturabilir. Ve hikaye ilerledikçe absürt olaylar artıyor ve nihayet daha absürt şekilde sonuca daha sonrasında da 'tatlıya' bağlanıyor.
Açıkçası Meddy sempatik bir kız ve tabii ki Nathan da sematik bir çocuk. Teyzeleri ve diğer karakterlerde harika işlenmiş fakat okurken sürekli 'bu ne?' Derken buldum kendimi. Bir sorun olabilecek en kötü şekilde çözüme ulaştırılmaya çalışılırken sürekli daha saçma şeyler oluyor. Abartıyı sürekli bir üst seviyeye taşiyorlar ve final, vay canına! İnanılmaz bir abartı ve gerçekten bunun için mi!? Gibi tepkilere yol açıyor. Kendinizi Eyvah Eyvah, ya da Sağ salim'i okuyormuş gibi hissediyorsunuz. Cesedin üstünden iki kere arabayla geçince 'yeni bir şey yok!' Diye birbirlerini teselli ederlerken sizde, ağzınız açık okuyorsunuz.
Kısacası zihninizi dağıtıp biraz böyle kitaplara ihtiyacım var diyorsanız size bunu verebilecek bir kitap.
Tespit..·544 syf.·Hayata Dair
7/10
2024 5. kitabı
Öncelikle spoiler içerir. Lütfen ona göre okuyunuz...
İlk başta Feride'nin küçüklüğünü günlüğe yazmasıyla başlıyor ve günlük şeklinde devam ediyor bu kitap. Çalıkuşu söylemek gerekirse, çok semaptik. İnsanı hemen kendine bağlıyor. Okurken hüzünlü olgularda bile bir güzellik, bir eğlence buldum. Bu da tamamen Feride'nin bakış açısından dolayıydı. Fakaf söylemeden edemeyeceğim Kamuran'ı bir türlü sevemedim. Feride, Kamuran-Kamuran diye yandıkça ben, yapma! Diye ikazlarda bulundum. Tamamiyle berbat bir karakter olduğunu düşünüyorum. Son derece çıt kırıldım! Feride vaktiyle Kamuran'a sen kız olmalıydın, diyordu. Daha haklı bir yorum göremedim. Nazlı bir kız ve umursamaz bir erkeğin karışımı gibi benim gözümde. Üstelik Ferideyi de aldatıyor! Her neyse, kitap genel itibariyle akıcı. Dürüst olmak gerekirse birkaç günde bitirdim. Her bir karakterin içsel yapısı ve karakteristik özellikleri çok iyiydi. Onları içselleştirmek ve benimsemek son derece kolaydı. Doktoru ve askeri çok sevmiştim. Kamurandansa o asker ile evlenmesini isterdim. Ama yan karakterler harcanır düşüncesi o zamanlara kadar uzanıyormuş. Doktor da durumu yine özetliyecek bir cümle kurmuş 'Sen kesinlikle benim küçüğümü hak etmiyorsun ama benim zavallı kızımın kalbi de başkası için çarpmıyor.' Bende tamamen doktor gibi düşünmüştüm. Feride'nin iyiliği için Kamuran ile evlenmeli, kendi selameti için, yoksa bayır aşağı psikolojisiyle hepten delirecek. Kitap güya mutlu sonla bitiyor, Kamuran'ı sevenler için evet, sanırım buna mutlu son diyebiliriz.