Ayşenur duru
@Aysenurduru
DEÜ Hukuk
öğrenci
Adana-İzmir
Adana
40 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Kişisel gelişim açısından okunabilecek bir kitap. Tekrara düşmüş hemen hemen aynı şeyi farklı hikayeler üzerinden anlatmış ancak sınırları öğrenmek için tekrar iyidir. İkili ilişkilerde iş ilişkisinde ebeveyn ilişkisinde ya da kendi ilişkinizde sağlıklı iletişim kurmak, ruh sağlığını korumak için hem kendi sınırlarınızı çizmek hem başkalarının sınırlarına saygı duymanız gerekli. Biraz psikolojiyle ilgili olanlar daha keyif alarak okuyacaktır. Keyifli okumalar.
Reklam
Herkesin içinde bir yeraltı bulunmuyor mu? Bu yeraltında kendimizinden yüksek gördüğümüz kimselere duyduğumuz kıskançlık, kendimizi beğenmişliğin kibiri, başarıları görmezden gelmek isteyişimiz, gülmelere surat asmamız, etrafımızdaki mutluluklara burun kıvırışımız, güzellikleri puslamamız, en güzel sözlere kulak tıkamamız ve daha nicesi var. Hepimiz zaman zaman bu yeraltında kendimizi saklarız. Bu kitabın kahramanı öyle bir adam ki içindeki kötülüğü tüm çıplaklığıyla açıklayan gocunmadan çekinmeden anlatan ve bu kötülüğü ruhunun istediğini söyleyen. Acaba kötü olmamızı bekledikleri için onları şaşırtmamak adına mı böyle kötülük düşünüyoruz? Bu kitap şaşırtıcıydı kendinize itiraf edemediğiniz şeyleri yüzünüze vuracak ve bundan keyif alacaksınız. Düşündürecek hissettirecek en önemlisi sorgulatacak bir eser.
Aret'in söyledikleri paylaşımları benim gibi kendi keşfini tamamlamamış birisi olarak ağır gelebiliyor şaşırtabiliyor çokça derin nefesler aldırıyor. Çırılçıplak bir aşk için yüreğini çırılçıplak açman aşka kendini bırakman maskelerini dökmen korkularınla yüzleşmen gerekiyordu belki de. Tabi aşk sadece bir insana karşı olan mıydı yoksa baktığın her şeyde evrende hissettiğin Yaradan'ın bir parçası olarak gördüğünde miydi? Herkesin şüphesiz ruhu vardı ruhunda beslediği sevgisi bir de sevgisine karıştırdığı nefreti. Hiç şüphesiz de herkesin bir tükenmişliği yorgunluğu kırgınlığı kızgınlığı gidemediği hatta yolculayamadığı bir de sarılmışlığı şefkati saflığı doğallığı sevgisi şeffaflığı bir gamzeye olan hayranlığı gülüşüyle can bulduğu. Benimkisi ise karşımdaki sevgiliye olan sevgim hariç içimdeki sevgiye bir sadakat. Aşkı bulun aşkı hissedin ama önce kendinizi sevin kendinize güvenin önce kendinizi kabul edin önce kendi kavganızı bitirin. Unutmayın kendisini mutlu edemeyen sevemeyen karşıdakini de kendi girdabına çekip yok eder. Benim en büyük gücüm umudum. Sevgime dair umudum benimle var olmaya devam edecek. Bir kez daha teşekkürler Aret.
Adı gibi bir aylak adam. İsmi cismi işi yaşadığı yer bilinmeyen aylak aylak dolaşan kafasına göre yaşayan bir adam. Ama aylak deyip geçmeyin bu öyle bir adam ki kendi doğrusunu arayan gerçeklerin peşinde, sıradan insanların sıradan ilişkileri işleri hiç de bu adama göre değil. Şeffaflığın samimiliğin doğallığın olduğu bir yaşam onun istediği. Canının istediğini yapıyor, istemediği yerde bir dakika durmuyor, içinden gelmezse sahte gülücük atmıyor etrafa, sevmediği kişiyi öpmüyor, canının istediği yemek için lokanta lokanta geziyor, geçmişin izlerini taşıyor, kendini önemsiyor, düşüncelerini çekinmeden söylüyor. Birisini bekliyor ki o kişinin geleceğine kimse inanmasa bile kendi ümidi yetiyor ona. Ne güzel şey öyle yaşamak yaşamayı becerebilmek. Maskesiz gönlünce rol yapmadan istediğin gibi.
MUHTEŞEM. Son zamanlarda en çok beğendiğim kitap oldu. Nefesimi tutarak okudum iyi ki okudum. Anlatılmak istenen o kadar güzel yerleştirilmişti ki insan hayranlık duymadan edemiyor Harper Lee'ye. Okurken yaşadım ben de Maycombdaydım onlarla birlikteydim. Ve hikayenin konusu kanayan yaramız ırkçılık ayrımcılık. Geçmişten süregelen ve bugün hala varlığını hissettiren insanlığın utanç sebebi. Hepimiz insanız öyle değil mi ırkımız rengimiz dilimiz dinimiz mezhebimiz insanlığın ötesine geçemez, birimizi diğerine alçak kılmadığı gibi üstün de kılamaz. Olaydaki dava; Atticus'un dürüstlüğü, insanlığı, babalığı, avukatlığı o kadar derinden etkiledi ki. Tecavüz gibi hassas bir suçun bile ırkın önüne geçmemesi ve beyaz suçlunun zenci masuma üstün gelmesi sadece insanlık suçu ve mide bulandırıcı. İnsanları tanımlarken renklerine göre adlandırmak bile o kadar rahatsız edici ki. Hepimiz insanız ve insan olabilmek en kıymetli amacımız.
Reklam