Senin gözlerinin ışığından daha sonsuz ne vardır, Ve kırılmış ufukta kaybolan bir anlık hüznü aşkın... Deniz ve açık mavi göğün arasında Bir daha hiç dönmeyecek bir ilkbaharda
" İnsanların hiçbir şeyi anlayacak vakitleri yok. Her şeyi dükkandan hazır alıyorlar. Ve arkadaşlar dükkanda satılmadığı için de hiç arkadaşları olmuyor."
“Çağımıza uymak zorundayız palavrasına da hiç mi hiç inanmıyorum. Eğer yaşadığım çağın en yüce ideali köşeyi dönmekse; eğer yaşadığım çağ toplumsal adaletsizlik üstüne kuruluysa; eğer yaşadığım çağ inandığım her şeyi yadsıyorsa; eğer yaşadığım çağa bayağılık ve çirkinlik egemense ben böyle bir çağa neden ayak uydurmak zorunda kalayım?”