Bir hatanın düzeltilmesini çoğunlukla onun zıddı başka bir hatanın yapılması takip eder. İşte bu sebepledir ki sadece beden eğitimine önem verilen asırlardan sonra, düşünce eğitiminin tek amaç edinildiği ve iki üç yaşındaki çocukların ellerine ders kitapları verilerek bunun, bilgi sahibi olmanın tek yolu olduğunun kabul edildiği bir asır gelmiştir. Bununla birlikte, ortaya çıkan durumlardaki birbirine zıt hataları birleştirmek ve bu hataların aynı gerçeğin son muhalifleri olduğunu anlayarak ikinci bir ilerlemeyi gerçekleştirmek nasıl mümkün ise, biz de şimdi beden
ile düşünceye birlikte dikkat edilmesi gerektiğine ve bütün insan varlığının bir bütün halinde ilerlemesi gerektiği görüşüne varıyoruz.