“ Bir zamanlar bir heykelim vardı. Helios’ du sözde. Avrupa’da bir müzeden almıştım onu. Almak hiç de kolay olmamıştı. Satılık değildi tabii. Sanıyorum aşık olmuştum o heykele. Onu buraya evime getirdim. ”
- “ Nerede peki? Beğendiğin bir şeyi görmeyi çok isterim. Değişiklik olurdu. “
“ Kırıldı. “
“anlaştık ve kader bizi evlilik bağıyla birleştirdi; ne tutkudan söz ettim ne aşkı düşündüm. Ama, o, toplumdan uzaklaşıp kendini yalnızca bana, beni mutlu ettneye adadı. Hayret etmek bir mutluluktur - düş görmek de öyle değil mi?”