Baran
@Barant
Benim payıma düşen, terkedilmiş merdivenlerden inmektir.
Yüksek Lisans
56 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
SEN GİTTİN VE HERKES ÖLMEYE BAŞLADI. (EMRAH SERBES)
youtu.be/yINgS4tC7Kc
Önce Saniye teyze öldü sonra dedem sonra babaannem sonra yengem sonra eniştem. sonra eniştemin ölüm haberini bana veren bakkalı bıçakladılar eniştemin yedisinin okunduğu akşam. sonra sedat amca öldü sonra babam sonra öbür dedem bir de büyük deprem. otuzuma basmadan otuz tabut kaldırdım musalladan. babamdan öncekileri babamla beraber kaldırdık. ama ilk ölen hep babammış gibi geldi bana yıllarca. sanki oydu bu ahret furyasını başlatan. öyle değilmiş yeni anladım.
sen gittin ve herkes ölmeye başladı
zaten kim tam anlamıyla sağ kaldığını iddia edebilir ki bu kadar mevtanın ardından kim biraz zombileşmek istemez. daha kırılgan daha dikenli ve daha fukuyamacı olmaz. dedem ziraat mühendisiydi ama pek çok doktordan daha ilginç tıbbi hatıraları oldu.
sen gittin ve herkes ölmeye başladı
yalnızlıktan kudurmuş bir çocuğun arabaların kaportasını anahtarla çizmesi gibi ruhumun kemirilişi de hep sinsiceydi. buna rağmen ansızın berraklaştığı oluyor bulanık günlerin hâlâ soğuk biralar oluyor güzel kızlar oluyor. yağmurdan sonra saçlarını havluyla kurulaman gibi olmuyor tabii o kalibrede sevda görmedim. öptüm ama içime çekmedim.
sen gittin ve herkes ölmeye başladı
şimdi dilediğim sayfadan başlayabileceğim bir kitap öner bana. başsız sonsuz ve ortasız bir hikâye öner. bir üstat öner dergi kurmuş olmasın. ne çok utandık mazideki yaralardan her adımda ele geçirilme korkusundan. ismet özel mi metin altıok mu yoksa hiç mi ortak arkadaşımız kalmadı.
sen gittin ve herkes ölmeye başladı
elinden bir şey gelmemenin acısını iniş takımları olmayan melekler bilir. bir arabanın farlarına kilitlenip kalmış sincaplar bilir. suyun dibine ağır ağır çöken taşlar bilir. matkapla göğsünün ortasına açılmış bir pencere düşün. perdeyi aralayıp kendi yarandan bakıyorsun dünyaya.
Reklam
Tol, hayal, düş ve hayal kırıklıkları ile dolu bir kitap. Tolu anlatmaya kelimeler yetmeyecek ama anlatmalıyım çünkü sadece bir kitap değil bir devrin başlangıcı ve yitik bir aşkın gölgesidir benim için.. Okuyup hayal kurduğumuz, film çeksek acaba bu kısmı nasıl çekerdik dediğimiz fakat sonrasında hayalleri ile baş başa kaldığım ve kimseye hediye almadığım, almayacağım kitaptır.
* Devrim vaktiyle bir ihtimaldi ve çok güzeldi diye başlar Murat Abi kitabına sonrasında devam eder aynı sarsıcı keskin dille. ilk başlarda biraz dağınık gelir kitap ama sonrasında hayat gibi birden toparlanır bir düzlüğe girer o zaman konuyu daha iyi kavrarsınız. İNTİKAM!.. Kitabın dili öyle etkileyici öyle büyüleyicidir ki ben ne okuyorum duygusu yaratır insanda. Korkarsınız, anlarsınız, Yusuf'la birlikte düşer kalkarsınız.. Kitabı okurken kafanızı kaldırıp dünyanın orta noktası tam da burası ama ben yalnızım ve orta noktada olduğumu ben hariç kimse bilmeyecek diyorsunuz.
*'Hep yarım kaldım, hiç tam doymadım, tam bağırmadım, tam dokunmadım. Bıçak ruhumda dehşet bir fısıltı gibi ilerledi ve ben tam ortamdan ayrıldım. Ruhuma bir hayat yakıştıramadım.' okurken ama niçin kim üzdü bir adam böylesi bir kaleme nasıl sahip oldu diyebiliyorsunuz. Kim yoksunluklarını bu kadar iyi bilebilir ki, kim kendinin bu kadar farkında olabilir.
*Siyasi kavgaların sürüp gittiği, masum gençlerin daha mutlu gün göremeden gözlerini kapattığı bu dünya savaşlara dair en keskin cümle yine bu kitaptaydı. Neden? diye sorduruyordu niçin? ne gerek vardı siyasi haritalara sınırlar olmasaydı ve insanlar düşmanlık ile yok etmeseydi içindeki insani duyguları dedirtiyor.
* Ben şimdi nereye gideyim? Çık surlara dolaş dedi, ama dedim ben topalım. Olsun dedi, zaten surlar da yıkık. (bu cümleyi size bırakıyorum, herkes kendi
Puan vermedi·208 syf.·
2017 53. kitabı
Vay gönlüm vay!..
Gönlüm verdiğim ömrüm, sür hadi
Ben garibin şu gecesini de...
