Oblomoviçe
@Bayanhic
Ben yeterince iyi değilim, tamamen kötü de değilim. Güven vermiyorum ama umursamaz da değilim. Politik değilim ama tarafsız da değilim. Camus gibi yaşamın bir adım uzağında, ölümün bir koşu yakınındayım.
Puan vermedi·60 syf.··
Beğendi
·2019 8. kitabı
·16 saatte okudu
·Okunma: 08 Aralık 2019 13:14
Alanım gereği ülkemizde yazılan çocuk kitaplarına da bir bakmak istedim. İlkokul düzeyinde, çok güzel yazılmış bir kitap. Doğrusu içinde verdiği mesajlar çok hoşuma gitti. Eğer çocuklara kitap okumayı seviyor ve onlara da sevdirmek istiyorsanız tavsiye ederim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi·531 syf.··
Beğendi
·2018 21. kitabı
·29 günde okudu
·Okunma: 18 Aralık 2018 22:17
Bazı yazarlar vardır, daha önce tanışmadığın için pişman olursun. Hakan Günday da geç kaldığıma pişman olduğum yazarlardan birisi. O kadar çok kendimi bulduğum yerler oldu ki yeri geldi Kinyas, yeri geldi Kayra oldum. Onlarla birlikte tiksindim yaşamaktan. Hatta hak bile verdim her şeyden kaçıp gitmelerine, ailelerini öylece bırakmalarına. Okudukça ben de daha çok kaçıp gitmek istedim her şeyden, herkesten. Ama beklemediğim bir son oldu Kinyas'ın sonu. Ben ikisinin de kimsesiz bir şekilde ölmesini beklerken, Kinyas şefkat istedi yeniden, sevgiyle tekrar yaşama döndü. Diğer insanlar gibi mutlu olmak istedi. Oldu da. O bile bataklığın içinden böyle bir son beklemiyordum. Ama onun gibi psikolojideki birinin bile mutlu olmayı başarabilmesi hem sürpriz hem de bir parça umut oldu kendi hayatımda da. İyi ki tanıştım Hakan Günday'la. İyi okumalar :)
Tarık Tufan'ı önceden duyup merakla okumak istesem de ilk tanıştığım kitabı bu oldu. İlk kitabı olsa da diğer kitaplarını da merakla okumak istiyorum. Beklediğim gibi dili ve sıradan olayları bile o kadar akıcı anlatışı okunmaya değerdi. Özellikle de altını çizmeye değer bir sürü cümleler buldum. Sonu beklemediğim bir şekilde bitti ve insan bitmesin olaylar devam etsin istiyor. Mutlu son istiyor
Kitapta özellikle Saatçi Nurettin Efendi'yi ayrı bir sevdim. İnsan gerçek hayatta da Nurettin Bey'lerle de karşılaşmak istiyor doğrusu.
"Bir 'Yunus' romanı." Yunus bizim Yunus ama hiç böyle bilmezdim bizim Yunus'un hikayesini. Bu kadar ayrıntı,o derin hisleri, hiç böyle anlatılmamıştı belki de bize. Sitare' ye duyduğu aşka mı, onca acıya rağmen sevgiliyi aramasına mı, oğlu İsmail'i aramaktan hiç vazgeçmemesine mi şaşayım bilemedim. Yunus deyince sadece şiirlerini aklıma getirmiş olmam da beni üzdü açıkçası. Çünkü şimdiye kadar açıp bizim Yunus'un hikayesini okumamışım. Hele İskender Pala'nın yazdığı bir kitapsa. İskender Pala'yla "Leyla ile Mecnun" kitabıyla tanışsam da bu kitabı beni ayrı etkiledi açıkçası. Ağır sandığım dili gayet anlaşılır ve açıktı bana göre. Bu kadar etkilenmiş olma sebebim belki de bizim Yunus'un hikayesini Molla Kasım'ın kaşeminden anlatıyor oluşuydu.
Puan vermedi·100 syf.··
Beğendi
·2017 17. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 25 Nisan 2017 14:56
Kays koymuşlarken ismini, aşkından oldu Mecnun. Kavuşamadı bir türlü Leyla'sına; Mecnun'dur, delidir, ilacını bulun, öyle veririz Leyla'yı dediler ama bilmiyorlardı ki Mecnun'un ilacı Leyla'ydı. Aşkından düştü çöllere, belki bu dünyada kavuşamadılar ama aşkları hep dillen dile dolandı, nice şaire, yazara konu oldu. Bir de yazan İskender Pala olunca Leylâ ile Mecnun'u bir de ondan okuyun derim.
